Twój koszyk jest pusty
Wt, 17 październik 2017

Odwiedza nas 1404 gości oraz 0 użytkowników.

Dysleksja

Dysleksja (24)

poniedziałek, 14 wrzesień 2015 08:11

Pojęcie i rodzaje dysleksji

Napisane przez
Pojęcie i rodzaje dysleksji




Już w czasach starożytnych zaczęto interesować się zaburzeniami związanymi z czytaniem. W I w. n.e rzymscy autorzy Historii naturalnej- Valerius Maximus i Pliniusz Starszy poruszyli kwestię utraty „pamięci liter” której przyczyną był uraz głowy. Na przełomie XIX/ XX wieku nastąpił rozkwit badań nad szczególnymi trudnościami w czytaniu, spowodowanymi uszkodzeniem mózgu”- Crithley.

Obecne definicje akcentują zaburzenia językowe jako przyczynę i objawy dysleksji rozwojowej. Wskaźniki częstości występowania tego zaburzenia uwarunkowane jest przez następujące czynniki:

- różne interpretacje pojęcia trudności w czytaniu- dysleksja rozwojowa,
- niejednorodne kryterium oceny umiejętności czytania,
- rożny czas rozpoczęcia nauki,
- różnym wiekiem badanych dzieci
-zróżnicowane metody nauczania czytania.
- specyfiką języka narodowego,
- specyficznym otoczeniem językowym ( np. gwary, bilingwilizm)1

Do określania specyficznych zaburzeń czytania w polskiej literaturze stosuje się powszechny termin dysleksja. Znaczenie tego terminu bywa różnie interpretowane. Znani autorzy, np. M. Bogdanowicz, H. Jaklewicz,B. Kołtulska, wskazują na definicję tego zaburzenia zaproponowaną przez Światową Federację Neurologów w Dallas w 1968 roku, która określa dysleksję jako „niemożność opanowania umiejętności czytania, pomimo: typowej metody nauczania, prawidłowego poziomu inteligencji i sprzyjających warunków socjoekonomicznych. Jest ona spowodowana zaburzeniami podstawowych procesów poznawczych, często o podłożu konstytucjonalnym”. Poniżej przedstawiona została klasyfikacja dysleksji przedstawiona przez E. Boder. Wyróżniła ona następujące rodzaje:

Dysleksja dysfonetyczna – podstawowym patomechanizmem tego typu fonologicznego są deficyty w dekodowaniu fonologicznym, które spowodowane są deficytami językowymi i percepcji słuchowej: w przypadku tym dzieci opanowały ograniczony słownik wizualny, wyrazy są przez nie rozpoznawane drogą wzrokową, przetwarzane zostają błędy wizualne, np. zamiast wyrazu prasa – praca, rak- rok, a także błędy semantyczne polegające na zastępowaniu trudniejszych wyrazów wyrazem bliskoznacznym na podstawie kontekstu- np. kura zamiast kaczka,

Dysleksja dysejdetyczna-typ dekodujący, czytanie jest bardzo precyzyjne, jakby każdy wyraz czytany był po raz pierwszy, nazywane jest czytaniem analitycznym- opartym na procesie analizy i syntezy fonetycznej, pojawia się umiejętność wybrzmiewania znanych jak i nieznanych kombinacji liter, np. czytanie c-h-ł-o-p zamiast chłop,
s-z-a-r-y zamiast szary,

Dysleksja mieszana- pojawiają się w tym przypadku oba typy wymienionych błędów.
Przedstawiony podział nie ma zbytniego zastosowania w stosunku do dzieci polskich, szczególne wątpliwości wzbudzają błędy dysejdetyczne.
Innym rodzajem podziału dysleksji jest propozycja przedstawiona przez D.J.Bakkera.
Wyróżnione zostały następujące dysleksje:

Dysleksja typu P (percepcyjna)- dyslektycy opierają się na percepcyjnych cechach tekstu. Litery traktowane są przez nich jak „przedmiot” niż symbol, wolniejsze jest tempo czytania, częściej występują pauzy. Zdaniem D.J Bakkera dyslektycy typu „P” mają nadmiernie rozwiniętą prawą półkulę zbytnio angażującą się w czynności czytania i słabiej rozwiniętą lewą półkulę. Istnieje także możliwość, że obie z półkul są za mało aktywne w czasie odbioru tekstów pisanych.

Dysleksja typu L- rozpoznawana jest już we wstępnej fazie nauki czytania. Posiadające tą dysleksję dzieci mają tzw. zły start. Dysleksja tego typu opiera się na zbyt wczesnym przejęciu dominacji przez lewą półkulę podczas procesu czytania, dominować powinna jeszcze wtedy prawa półkula. Osoby z dysleksją typu L używają strategii lewopółkulowych, opartych na doświadczeniu językowym. Przedwczesne używanie strategii lewopółkulowych podczas nauki czytania jest przyczyną dysleksji typu L- zwaną dysleksją lingwistyczną. Dziecko popełnia podczas czytania liczne błędy, czyta szybko, lecz niedokładnie. W celu odróżnienia dysleksji typu L i P, trzeba ocenić czytanie tekstu przez dziecko pod względem dokładności i tempa.


Literatura:
1.A.Matelska, Zabawy dramowe w edukacji wczesnoszkolnej, Poznań 2001.
2. Cieszyńska, Wczesna diagnoza i terapia zaburzeń autystycznych , Kraków 2011.
1 G. Krasowicz- Kupis, Język, czytanie i dysleksja, Lublin 2001, s. 44-45.

piątek, 17 lipiec 2015 07:07

Przyczyny dysleksji

Napisane przez

Przyczyny dysleksji

Istnieje duża grupa dzieci, które mają różne trudności w czytaniu i pisaniu. Po zastosowaniu programu korekcyjno-kompensacyjnego deficyty te ulegają całkowitemu wyeliminowaniu, bądź pozostają w stopniu, który nie wpływa na jakość życia. Problemy te wynikają najczęściej z braku dojrzałości dziecka, zaburzeniami emocjonalnymi, niewłaściwie dobranymi metodami dydaktycznymi. Pozostają jednak dzieci, u których występują uporczywe i specyficzne problemy utrzymujące się pomimo stosowania różnych metod. Nie można jednocześnie stwierdzić, co jest przyczyną dysleksji. Badacze wskazują na mikrouszkodzenia mózgu, uszkodzenia części układu nerwowego odpowiedzialnych za proces czytania i pisania, niewłaściwie funkcjonującą gospodarkę hormonalną.

Pierwotne przyczyny dysleksji mają podłoże neurobiologiczne. Odnoszą się one do wyposażenia genetycznego człowieka, struktury i sposobu funkcjonowania układu nerwowego. Istotną rolę odgrywa również środowisko działające na rozwój układu nerwowego dziecka w okresie pre- i perinatalnym. Stanowią one biologiczne i neuropsychologiczne czynniki odpowiedzialne są za występowanie określonych patomechanizmów na poziomie funkcji poznawczych. Poniższy rysunek obrazuje powstawanie dysleksji.

Pierwotne i wtórne przyczyny a trzy poziomy opisu zjawiska dysleksji


PIERWOTNE ŹRÓDŁA EPIDEMOLOGICZNE 

Wyposażenie genetyczne
Struktura układu nerwowego
Funkcje układu nerwowego 
POZIOM BIOLOGICZNY

   

PATOMECHANIZMY
Przetwarzanie fonologiczne Przetwarzanie czasowe 
Automatyzacja 
POZIOM POZNAWCZY






ZACHOWANIE

POZIOM BEHAWIORALNY



Źródło: G. Krasowicz- Kupis, Psychologia dysleksji

W literaturze spotykać można kilka koncepcji, które odnoszą się do przyczyn powstawania dysleksji rozwojowej, poniżej przedstawiony został podział, jaki zaprezentowała w swojej książce “O dysleksji czyli specyficznych trudnościach w czytaniu i pisaniu” Marta Bogdanowicz. Wyróżniła ona następujące koncepcje:

  • genetyczną – upatruje ona przyczynę w dziedziczeniu tych zmian w centralnym układzie nerwowym, które są przyczyną zaburzeń funkcjonalnych i podłożem trudności w czytani i pisaniu (czynnikiem patogennym są geny przekazywane z pokolenia na pokolenie),

  • opóźnionego dojrzewania centralnego układu nerwowego - przyczyną trudności jest spowolnienie dojrzewania centralnego układu nerwowego i zaburzenia funkcjonalne (czynniki patogenne: geny, czynniki uszkadzające –hormony);
  • organiczną – przyczyną są mikrouszkodzenia tych okolic mózgu, które odpowiadają za proces czytania i pisania. Ma to związek ze szkodliwymi czynnikami chemicznymi, fizycznymi i biologicznymi, jakie oddziałują na ośrodkowy układ nerwowy w okresie okołoporodowym,

  • hormonalną – przyczyną dysleksji jest niedokształcenie struktury niektórych okolic kory mózgowej oraz nieprawidłowy model rozwoju mózgu, tzn. zablokowanie lewej półkuli mózgowej, która odpowiada za mowę.

  • psychogenną- przyczyny tkwią w zaburzeniach emocjonalnych które są spowodowane przez stres i urazy psychiczne.

     W Polsce najbardziej rozpowszechniona jest organiczna koncepcja przyczyny dysleksji profesor H. Spionek, która bezpośrednią przyczynę trudności w czytaniu i pisaniu upatruje w zaburzeniach rytmu i tempa rozwoju psychoruchowego Zaburzenia te nazwane są przez nią jako fragmentaryczne deficyt w rozwoju.

Dotyczą one :

  • zakresu percepcji wzrokowej, analizy i syntezy wzrokowej - ma ona ogromne znaczenie w zapamiętywaniu i odwzorowywaniu, we właściwej percepcji obrazów i adekwatnym do rzeczywistości spostrzeganiu kształtów,

  • percepcji słuchowej – analizy i syntezy słuchowej - pozwala na wyodrębnianie, identyfikowanie, różnicowanie dźwięków mowy – słuch fonematyczny. Ułatwia przetransponowanie znaków języka pisanego na odpowiadające im dźwięki mowy, scala te dźwięki, przyporządkowuje odczytanemu wyrazowi jego znaczenie.
  • sprawności ruchowej, lateralizacji - decyduje o tempie i precyzji ruchów, zarówno dużych grup mięśniowych – motoryka duża, jak i sprawności manualnej – motoryka mała.

Bibliografia:

  1. Gładyszewska- Cyrulko J., Arteterapia w pracy pedagoga
  2. Bogdanowicz M., O dysleksji czyli specyficznych trudnościach w czytaniu i pisaniu-odpowiedzi na pytania rodziców i nauczycieli
  3. Spionek H., Zaburzenia rozwoju uczniów, a niepowodzenia szkolne
  4. Krasowicz- Kupis G., Psychologia dysleksji






czwartek, 14 maj 2015 16:45

Terapia Metodą Warnkego

Napisane przez
Terapia Metodą Warnkego odnosi się do dzieci, a także osób dorosłych dyslektycznych, czyli tych które posiadają specyficzne trudności w czytaniu i pisaniu, przy prawidłowym rozwoju umysłowym. Owe trudności spowodowane są zaburzeniami funkcji poznawczych, motorycznych oraz ich integracji, mających swe uwarunkowania w nieprawidłowym funkcjonowaniu układu nerwowego.
poniedziałek, 01 grudzień 2014 08:56

Wertykalna metoda czytania i pisania

Napisane przez

 

Wertykalna metoda czytania i pisania


Metoda wertykalna jest przeznaczona dla dzieci, których trudności w czytaniu i pisaniu wynikają z zaburzeń analizy i syntezy wzrokowej oraz zaburzeń orientacji przestrzennej. Autorstwo tej metody przypisuje się Jadwidze Włodek - Chronowskiej. Jest to przykład metody gdzie dobre nauczanie czytania i pisania jest najlepszym sposobem prewencji i terapii trudności w dekodowaniu znaków graficznych 1.



czwartek, 25 wrzesień 2014 13:30

Grafomotoryka i sprawność manualna (motoryczna)

Napisane przez

 

GRAFOMOTORYKA

Grafika – zapis

 

Motoryka – zdolność wykonywania różnych czynności ruchowych

SPRAWNOŚĆ MANUALNA (MOTORYCZNA)

To rodzaj bardzo precyzyjnej koordynacji , w której zasadniczą rolę odgrywają mięśnie krótkie. Sprawność dobrze wyuczona przekształca się w nawyk. Po osiągnięciu kontroli nad tzw. motoryką dużą małe dziecko jest gotowe do uczenia się sprawności. Każdą sprawność motoryczną trzeba opanowywać osobno, ponieważ różni się ona pod pewnymi względami od pozostałych sprawności. Trzymanie łyżeczki przy samodzielnym jedzeniu różni się od trzymania kredki przy malowaniu.

 


wtorek, 20 grudzień 2011 13:21

Dysleksja, Autyzm

Napisane przez
Szanowni Państwo!

Największym problemem każdego dziecka z zaburzeniami rozwoju jest brak wczesnej prawidłowej diagnozy, która niestety często nie oznacza wcale natychmiastowego podjęcia terapii lub podjęcie niewłaściwej terapii, co rzutuje na całe życie rozwijającego się małego człowieka. Spośród wielu plag dzisiejszego społeczeństwa dotyczących zaburzeń rozwojowych na plan pierwszy – jako najbardziej dotkliwe wysuwają się: dysleksja i autyzm. Z uwagi na ogromną doniosłość tego zagadnienia i całożyciowe konsekwencje zaniedbań w zakresie wczesnej diagnozy i terapii, przedstawiamy psychomotoryczne rozwojowe osiągnięcia dziecka w przedziale wiekowym od 4 miesiąca życia do 36 miesiąca życia.


Uwaga ! Rozpoczęcie terapii czy stymulacji przed ukończeniem przez dziecko 3 roku życia radykalnie zwiększa tempo i podnosi jakość czynionych postępów z uwagi na fakt największej plastyczności mózgu. Do 3 roku życia dziecko uczy się bowiem 3 najważniejszych umiejętności: chodzenia, mowy i myślenia, które będą fundamentem wszystkich innych umiejętności ( na gruncie tzw. neuronalnych map mózgowych – dop.Jolanta Falana - Kozłowska. ).

Zadaniem każdego terapeuty jest postawienie rzetelnej diagnozy i podjęcie stymulacji lub terapii, aby zapobiec problemom, które pojawią się w przyszłości.

W rozwoju dziecka od 3 do 30 miesiąca życia oczekiwane są umiejętności, których pojawienie się implikuje pojawienie się kolejnych. Niewystąpienie tych zachowań wskazuje na zaburzenia funkcjonowania i umieszcza dziecko w grupie dzieci zagrożonych autyzmem ( jeśli nie autyzmem to w najlepszym przypadku innymi deficytami rozwojowymi, które nie rehabilitowane lub rehabilitowane w niewłaściwy sposób spowodują późniejsze problemy dyslektyczne, a co za tym idzie szkolne, osobowościowe i życiowe, dop. JF-K). Opierając się na własnych doświadczeniach oraz wynikach badań i doświadczeniach prof. Jagody Cieszyńskiej zawartych w pozycji: " Wczesna diagnoza i terapia zaburzeń autystycznych. Metoda Krakowska" ( tam szczegółowe informacje – do. JF-K) przedstawiamy prawidłowości rozwojowe, które muszą się pojawić w określonym wieku dziecka, by mogło ono dalej się rozwijać.




4-5 m. życia:

reagowanie mimiką na twarz dorosłego, uśmiech na widok drugiej osoby, wsłuchiwanie się w wypowiedzi dorosłych, zatrzymanie ruchów na głośny dźwięk, oglądanie grzechotki, zabawa palcami, słuchanie dźwięków wydawanych przez grzechotkę, zainteresowanie przedmiotami na stole, poszukiwanie źródła dźwięków, wyrażanie niepokoju, gdy matka dłuższy czas się nim nie zajmuje, strach przed obcymi osobami, płacz jako przekaz informacji o doznaniach


6-7 m. życia

oglądanie przedmiotów podczas manipulowania nimi, spogladanie za przedmiotem, który spadł ze stołu, ocenianie odległości, w jakiej znajdują się przedmioty, chwyt nożycowy, gaworzenie samonaśladowcze


8 - 9 m. życia

chwyt z przeciwstawieniem kciuka, poszukiwanie przedmiotu, który zniknął z pola widzenia, śledzenie ruchu zabawek wyrzucanych z łóżeczka, przyciąganie przedmiotu, który można dosięgnąć, zmieniając położenie ciała, wykorzystanie w komunikacji gestu wskazywania palcem, utrzymywanie z dorosłym wspólnego pola uwagi, wyciąganie rąk do znanych osób, naśladowanie czynności dorosłego, rozumienie emocjonalnych wypowiedzi dorosłego, dialog z wykorzystaniem zabawki ( branie i dawanie), wykazywanie zainteresowania nowymi zabawkami, zaprzestanie płaczu na skutek zainteresowania zabawką, czynnością lub dźwiękiem


10-11 m. życia

odwracanie karetek książki, oglądanie i pokazywanie obrazków, wyjmowanie klocka z pudełka, dotykanie palcem wskazującym szczegółów zabawek, zamykanie pudełka, poruszanie się w rytm muzyki, wypowiadanie pierwszych słów zbudowanych z sylab otwartych ( zakończonych samogłoską), podejmowanie zabawy typu " a kuku", odnajdywanie ukrytych przedmiotów, wskazywanie osób, przedmiotów, obrazków, naśladowanie ruchów dorosłego, naśladowanie gestów (np. pa pa, kosi kosi, nie, nu nu),

rozumienie przekazów mimicznych, poszukiwanie pocieszenia u dorosłego, gdy dziecko się przewróci, reagowanie na własne imię.
12 miesiąc życia

kontrolowanie wzrokiem czynności wykonywanych przy użyciu narzędzi ( kredki, ołówka, pisaka, łyżki, grzebienia, pociąganie za sznurek, by przyciągnąć przedmiot, wkładanie małych przedmiotów do dużych, rozumienie poleceń popartych gestem, wypowiadanie kilku wyrazów, rozumienie wyrażeń dźwiękonaśladowczych, reagowanie wstydem w obecności obcych, rozumienie funkcji przedmiotu ( podejmowanie próby czesania się, telefonowania, karmienia dorosłego), naśladowanie mimiki



13 - 16 m. życia

powtarzanie słów i sylab wypowiadanych przez dorosłego, słowem lub gestem wyrażanie przeczenia i negacji, nazywanie czynności, podejmowanie prób rysowania, picie z kubka, próby posługiwania się łyżką lub widelcem, wkładanie klocków w otwór w deseczce, budowanie wieży z 2 klocków, aktywne reagowanie na pieszczoty, używanie gestykulacji do przekazania znaczeń


17- 20 m. życia

podejmowanie próby "grania" na instrumentach, wyrażenie zainteresowania rówieśnikami, rzucanie piłką, wchodzenie po schodach, budowanie wieży z 4 klocków, powtarzanie prostych sekwencji ruchów dorosłego, odroczone naśladowanie używania narzędzi


24 miesiąc życia

umieszczanie klocków w otworach zróżnicowanych kształtem, umieszczanie klocków w otworach zróżnicowanych wielkością, budowanie szeregów i wieży z klocków, dobieranie części obrazka do całości ( np. głów zwierzątek do korpusów), dobieranie identycznych obrazków, dobieranie par zabawek ( zabawka do zabawki), dobieranie obrazka do zabawki, łączenie w wypowiedziach 2 wyrazów, pojawienie się początków fleksji, naśladowanie prozodii dorosłych, naśladowanie wzoru zbudowanego z 4 prostokątów( szereg i okienko), próby rozbierania się, próby jazdy na rowerku, odkręcanie pokrywki, budowanie wieży z 6 klocków.


30 miesiąc życia

układanie figur w konturach, układanie obrazków w konturach, po ukazaniu desygnatu( przedmiotu, którego nazwa dotyczy) poszukiwanie i wskazywanie go na ilustracji, składanie obrazków z 3 części, klasyfikowanie klocków według barwy, klasyfikowanie klocków według wielkości, klasyfikowanie klocków według kształtu, naśladowanie działań osób dorosłych, ustabilizowanie dominacji ręki, rozwijanie systemu fonetyczno – fonologicznego ( brak jedynie głosek dziąsłowych ), wypowiadanie zdań złożonych współrzędnie i podrzędnie, umiejętność tworzenia i nazywania kategorii ( tworzenie klas), początki zabawy tematycznej, respektowanie reguł wyrażonych przez dorosłego

Uwaga!

Każde dziecko przejawiające zakłócenie/a rozwoju musi być poddane oddziaływaniom terapeutycznym. Jeśli jakieś umiejętności nie pojawiły się w czasie określonym przez normę, nie wolno nigdy zakładać, że rozwój nastąpi samoistnie. Stymulacja lub terapia są absolutnie konieczne.




Bibliografia:

Wczesna diagnoza i terapia zaburzeń autystycznych. Metoda Krakowska, Jagoda Cieszyńska.

Karty diagnozy. 10 etapów rozwoju dziecka od 4. do 36. miesiąca życia, Jagoda Cieszyńska, Marta Korendo.
Strona 1 z 4

Szukaj produktu


Wiadomości

  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Kwestionariusz diagnozujący grzybicę u dzieci

27-04-2015

Kwestionariusz diagnozujący grzybicę u dzieci (Autism Research Institute z San Diego)

Komunikat

29-05-2014

Od września 2015 roku wszystkie szkolenia przeprowadzamy w Jastrzębiu - Zdroju, 1 Maja 13 A, w budynku pod szyldem Praktyczna Akademia Zdrowia i Holistycznej Terapii. Wykaz szkoleń i wszelkie informacje...

Ważny komunikat

19-02-2013

1 września 2013 roku rozpoczęło działalność Przedszkole Centrum Logopedycznego pod egidą Praktycznej Akademii Zdrowia i Holistycznej  Terapii    WYRĘCZAMY RODZINĘ W CODZIENNEJ TERAPII     Na terenie Miasta Jastrzębie Zdrój ,od  roku  2002r   prowadzimy...

Nowości wydawnicze P.W.D Apex Centrum Logopedyczne

09-11-2012

Wychodząc na przeciw Państwa oczekiwań nasz zespół terapeutyczny opracował nowe zestawy diagnostyczne. Zestaw do diagnozy percepcji słuchowej dla dzieci od 12 miesiąca do 6roku życia. Celem badania jest wykluczenie niedosłuchu, orientacja...

Komunikat P.W.D. Apex Centrum Logopedyczne

10-04-2012

W celu spełnienia wymogów formalnych dotyczących kontraktowania świadczeń logopedycznych przez publiczne i niepubliczne ZOZ zatrudniające logopedów nasz profesjonalny zespół diagnostyczno – terapeutyczny opracował:   Zestaw Prób praksji oralnej, językowych i grafomotorycznych...

Licznik odwiedzin

Odsłon artykułów:
9371172
  • „Mądrość płynie ze świadomości czego nie wiesz i poświęcania czasu na ustalanie faktów”.

    Laurie Beth Jones