Seplenienie Boczne Opis Postępowania Logopedycznego

utworzone przez | 19 lipca 2018

Opis postępowania logopedycznego w przypadku 7 letniego chłopca z jednostronnym porażeniem nerwu twarzowego niewielkiego stopnia.

Diagnoza logopedyczna: seplenienie boczne.
Cel ogólny: wywołanie i utrwalenie prawidłowej artykulacji głoski SZ.
Cel szczegółowy: zwiększenie napięcia mięśnia okrężnego ust.
Współwystępujące ograniczenia: niewielkie przebyte porażenie nerwu twarzowego
o charakterze idiopatycznym (konsultacja laryngologiczna), lewostronnie opadająca część kącika ust. Uzębienie w trakcie wymiany zębów mlecznych na stałe.
Uwagi: Dobra współpraca matki chłopca z logopedą.
Czas trwania: 3 miesiące terapii 1 x w tygodniu ok. 45 min. oraz codzienne, systematyczne wypełnianie zaleceń logopedy przez matkę chłopca.

Faza początkowa:

  1. Zastosowanie masażu logopedycznego wg E. Stecko – 1xw tygodniu wykonany przez logopedę, codzienne elementy masażu stosowane przez mamę chłopca.
  2. Uwrażliwianie aparatu artykulacyjnego poprzez masaż wewnętrznej, lewej strony policzka, języka, dziąseł za pomocą palca, szczoteczki elektrycznej.
  3. Masaż zewnętrzny okolic ust za pomocą delikatnego masażera na baterie.
  4. Usprawnianie narządów artykulacji: pionizacja języka (zabawy logopedyczne).
  5. Stosowanie ćwiczeń oddechowych, wydłużających fazę wydechową.
  6. Ćwiczenia wzmacniające mięsień okrężny ust.
  7. Rozgrzewka rezonatorów.

Faza właściwego postępowania logopedycznego:

  1. Ćwiczenia przeprowadzane przed lustrem : wskazanie prawidłowego miejsca artykulacji, uwrażliwienie miejsc artykulacji za pomocą zimnej szpatułki lub łyżeczki.
  2. Manualne ułożenie ust chłopca przez logopedę – podczas przytrzymanej właściwej pozycji ust – próba wywołania głoski SZ ( ze względu na ułożenie języka oraz powietrze wydostające się od strony policzka).
  3. Wywołanie prawidłowej artykulacji głoski SZ .

Faza utrwalania wywołanego dźwięku:

  1. Utrwalenie SZ w izolacji, sylabach, wyrazach i zdaniach przy użyciu wielu narzędzi m.in. wierszyków, rymowanek, wprawek dykcyjnych, bajek logopedycznych, piosenek i innych.

Podsumowanie:

Po trzech miesiącach systematycznej terapii logopedycznej wzmacnianej ścisłą współpracą matki chłopca, osiągnięto poprawność wymawianiową głoski SZ w nagłosie, śródgłosie i wygłosie wyrazów. Dalszego utrwalania wymaga proces automatyzacji poprawności wymawianiowej głoski SZ w mowie spontanicznej. W trakcie terapii stosowano wiele wzmocnień pozytywnych – szczególnie, kiedy pomimo trudności chłopiec osiągał poprawność wymawianiową.

ZALECENIA DLA RODZICÓW W TRAKCIE TERAPII LOGOPEDYCZNEJ:

  1. Nawiązanie pozytywnego kontaktu z logopedą, wspólne ustalenie celu terapii.
  2. Ścisła współpraca z logopedą – obecność podczas ćwiczeń terapeutycznych z dzieckiem, włączanie się w proces terapii.
  3. Systematyczne wypełnianie wszystkich zaleceń logopedy, wytrwałość i cierpliwość.
  4. Rzetelne wykonywanie ćwiczeń logopedycznych razem z dzieckiem – wplatanie elementów terapii logopedycznej w rutynowe codzienne czynności.
  5. Uczynienie ćwiczeń logopedycznych pretekstem do wspólnej zabawy z dzieckiem i sposobu na miłe spędzenie czasu razem.
  6. Stosowanie wielu pochwał, unikanie krytyki, nagradzanie za nawet niewielkie postępy w terapii.

Zobacz również

Oprócz rozbudowanej bazy wiedzy logopedycznej warto odwiedzić encyklopedię nomenklatury używanej w logopedii. Ponadto prowadzimy cykliczne szkolenia dla profesjonalistów oraz blog dla rodziców. Szczególnie zapraszamy do publikacji fachowych oraz bazy poradni i specjalistów związanych z logopedią.

MENU