„Bobas lubi wybór. Książka kucharska” Gill Rapley i Tracey Murkett

utworzone przez | 7 kwietnia 2018

Podstawy metody Bobas Lubi Wybór

Metoda opiera się na wspólnym spożywaniu posiłków z niemowlęciem – jedzeniem tego samego, w tym samym czasie, przy wspólnym stole. Zamysłem metody jest samodzielne jedzenie malucha bez sięgania po „produkty dla niemowląt” i przeciery, bez karmienia łyżeczką. BLW ułatwia wprowadzanie stałych posiłków.

Metoda BLW opiera się na obserwacji rozwoju niemowląt oraz tego jakimi umiejętnościami dysponuje w pierwszym roku życia. Jeśli rodzice pozwalają dziecku eksperymentować z jedzeniem, to instynktownie samo zacznie jeść, gdy będzie na to gotowe. U większości niemowląt następuje to około 6 miesiąca życia, co zbiega się z rekomendacją Brytyjskiego Ministerstwa Zdrowia i Światowej Organizacji Zdrowia, aby zacząć podawać stałe pokarmy i zmniejszać spożywanie pokarmów mlecznych.

Karmienie dzieci papkami łyżeczką wynikało z założenia, że niemowlę można karmić od 3-4 miesiąca życia, wprowadzając pokarmy stałe. Dziś jednak wiadomo, ze dziecko nie potrzebuje pokarmów stałych do 6 miesiąca życia, a w tym czasie dziecko potrafi już nieźle jeść, uczy się przeżuwania i nie potrzebuje karmienia łyżeczką.

BLW przez pierwsze kilka miesięcy nie opiera się na jedzeniu, tylko polega na odkrywaniu świata pokarmów, poprzez branie ich do ręki, uczenie się jak wyglądają, jakie są w dotyku, a dopiero później wkładania jedzenia do buzi, aby odkryć jego smak i konsystencję. Na początku są to małe ilości, gdyż posiłki mleczne dostarczają niemal wszystkich składników odżywczych.

 

BLW polega na:

  • Niemowlę towarzyszy rodzinie przy posiłkach, obserwuje jej zachowanie i może w każdej chwili do niej dołączyć.
  • Nikt nie „karmi” dziecka, kiedy jest na to gotowe, samo zaczyna brać jedzenie do rączki i wkładać je do buzi.
  • Na początku jedzenie podaje się w małych kawałkach, które łatwo podnieść z talerza.
  • To niemowlę decyduje, ile i jak szybko je.Niemowlę dalej przyjmuje pokarmy mleczne wtedy, kiedy ma na to ochotę i samo decyduje, kiedy je zacząć ograniczać.

Kiedy rodzice podążają za potrzebami dziecka odstawienie pokarmów mlecznych staje się proste i przyjemniejsze.

 

Inne zalety metody:

  • pozwala każdemu dziecku przejść na stałe pokarmy w czasie i tempie dostosowanym do rozwijającego się organizmu, dając pewność, że rodzice nie rezygnują zbyt wcześnie z pokarmów mlecznych;
  • pozwalają niemowlęciu odkryć smak, konsystencję, kolor i zapach poszczególnych pokarmów;
  • pomaga dziecku rozwinąć koordynację ręka-oko, zręczność i umiejętność przeżuwania pokarmów;
  • pozwala dziecku zjeść tyle, ile potrzebuje, w swoim własnym tempie, a więc wykształca właściwe nawyki żywieniowe;
  • zmniejsza ryzyko marudzenia i kłótni przy jedzeniu, gdyż dziecko nie czuje presji;
  • zwiększa pewność siebie przy stole i pozwala się cieszyć szeroką gamą pokarmów;
  • dzieci od samego początku mogą uczestniczyć w rodzinnych posiłkach.
  • Maluchy, u których problemy zdrowotne lub rozwojowe uniemożliwiają podnoszenie lub przeżuwanie jedzenie można początkowo karmić łyżeczką.

 

Jak niemowlęta uczą się jeść samodzielnie

Do 6 miesiąca pokarmy mleczne dostarczają niezbędnych składników odżywczych oraz odpowiednią ilość kalorii, ale po tym okresie dziecko zaczyna potrzebować substancje, których nie zawierają produkty mleczne, potrzeba ta rośnie z wiekiem. W 9-12 miesiącu niemowlęta potrzebują niewielkiej ilości pokarmów stałych i czasu, aby przyzwyczaić się do konsystencji i smaku jedzenia, w tym czasie organizm zaczyna się przystosowywać w naturalny sposób do jedzenia, zanim będzie spożywać większe ilości pokarmów.

Rosnąca potrzeba dodatkowych składników odżywczych rozwija się w tym tempie, co umiejętność wkładania jedzenia do buzi i zdolności trawienne. Jeśli pozwoli się dziecku od początku jeść samemu, to będzie się uczyło jak sobie radzić z jedzeniem, a organizm powoli będzie się przestawiać na dietę mieszaną. Niemowlęta są gotowe na rozpoczęcie przygody z odkrywaniem stałych pokarmów, jeśli potrafią:

  • samodzielnie usiąść lub z niewielką pomocą rodziców,
  • wyciągać rączki i chwytać różne przedmioty,
  • szybko i bez większych trudności wsadzić je do buzi,
  • żuć i przeżuwać.

Nauka spożywanie stałych pokarmów jest częścią rozwoju każdego dziecka, jak nauka chodzenia czy mówienia. Podstawowe umiejętności dziecka zawsze rozwijają się w tej samej kolejności, ale w tempie właściwym danemu dziecku, wszystkie niezbędne zdolności stopniowo wykształcają się od narodzin.

Samodzielne jedzenie rozpoczyna się w momencie narodzin, gdyż zdrowy, urodzony o czasie noworodek potrafi odnaleźć pierś matki i ssać. Jeśli pozwoli się dziecku jeść kiedy ma na to ochotę, samo kontroluje swój apetyt i spożywa tyle pokarmu ile potrzebuje jego organizm. W wieku 4 miesięcy dziecko potrafi wyciągać ręce i chwytać interesujące go przedmioty, które podnosi do buzi i poznaje przy pomocy warg i języka, umiejętność ta jest niezbędna przy spożywaniu stałych pokarmów. Buzia dziecka jest wrażliwa na bodźce, dzięki czemu niemowlę poznaje smak, konsystencję, kształt i rozmiar przedmiotu. Około 6 miesiąca niemowlę potrafi wsadzić pokarm do buzi z większą precyzją. W tym czasie pojawia się umiejętność przeżuwania pokarmu, jest to początek procesu trawienia.

 

Odruch krztuszenia się

Pierwsze próby spożywania pokarmów u większości niemowląt kończą się krztuszeniem się, w ten sposób uczą się jeść bezpiecznie, bez nadmiernego napychania sobie buzi albo wpychania nieprzeżutego pokarmu zbyt głęboko. Kiedy niemowlę się krztusi, pokarm się cofa w odruchu wymiotnym, aby jedzenie nie przykleiło się do tylnej ściany gardła. Odruch ten u niemowląt jest bardzo czuły i znajduje się bliżej warg niż u dorosłego. Ważne, aby dziecko przy jedzeniu siedziało prosto, gdyż pokarm, który nie zostanie przełknięty wylądował z przodu- wypadając z buzi. Tylko dziecko powinno sobie wkładać pokarm do buzi, aby kontrolowało każdy kęs.

 

BLW krok po kroku

Niemowlę w wieku 5-6 miesięcy jest ciekawskie i domaga się, aby towarzyszyć rodzicom w różnych czynnościach, należą do nich także wspólne posiłki. Na początku jest to tylko siedzenie blisko rodziców lub na ich kolanach i bawienie się np. łyżeczką. Kiedy dziecko zacznie się zabierać do jedzenia należy pamiętać, aby siedziało prosto i miało czyste ręce. Początkowo posiłki są dla dziecka zabawą, dostarczają mu przyjemności, ale równocześnie przez zabawę dziecko uczy się nowych umiejętności i ćwiczy koordynację ruchową. Jedzenie podane do zabawy powinno być pełnowartościowe, aby dziecko poznawało nowe smaki.

W pierwszych miesiącach BLW posiłki nie muszą być dostosowane do głodu dziecka, ważne, aby podczas zabawy jedzeniem dziecko nie było zmęczone i głodne, bo może mieć trudności skoncentrować się na przyswajaniu nowych wrażeń i ćwiczeniu nowych umiejętności. Jeśli dziecko zasypia w porze posiłku, warto zachować pewną część jedzenia, aby ją wspólnie zjeść jak dziecko się obudzi.

Mleczne posiłki przynajmniej do 1 roku życia pozostają najważniejszym elementem diety dziecka,stałe pokarmy nie wystarczają, aby dziecku dostarczyć wszystkich niezbędnych składników odżywczych i kalorii. Organizm dziecka sam zdecyduj, kiedy zacząć ograniczać spożycie mleka, prawdopodobnie nie stanie się to przed 9 miesiącem życia. Około 18 miesiąca dziecko przestanie być zależne od posiłków mlecznych.

Podsuwając dziecku jedzenie najlepiej położyć przed nim kilka kawałków, zamiast wkładać mu je do rączki, aby mogło samo zdecydować co zje najpierw. Jeśli to możliwe należy podawać dziecku, to co jedzą inni, aby czuło się częścią rodziny i naśladowało rodziców przy posiłku. Większość niemowląt przejawia duże zainteresowanie talerzami i miskami, więc jedzenie można kłaść na czystą tacę krzesełka albo na blacie stołu. Na początku należy dawać tylko 1-2 kawałki kilku różnych pokarmów, aby dziecko nie czuło się oszołomione. Pokarmy podawane maluchowi powinny być zróżnicowane pod względem smaku. Dzieci ucząc się jeść sztućcami najłatwiej uczą się posługiwać widelcem, gdyż nabijanie pokarmów jest mniej skomplikowane niż ich nabieranie. Pokarmy płynne najlepiej podawać w niewielkim kubeczku, który dziecko może trzymać w ręce, a w drugiej łyżkę. Na początku dobrze podawać pełną łyżkę, aby dziecko poćwiczyło wsadzanie jej do buzi.

W pierwszych miesiącach BLW kawałki jedzenia podawane dziecku powinny mieć kształt, rozmiar i konsystencję pozwalające maluchowi łatwo wziąć je do rączki. Początkowo dziecko podnosi przedmioty jedynie używając całej dłoni, więc jedzenie powinno być na tyle długie by z niej wystawało i dostatecznie szerokie, by dziecko mogło je chwycić i zamknąć w dłoni, najlepsze będą grube słupki i paski. Kiedy dziecko radzi sobie z BLW, chętnie uczy się nowych kształtów i konsystencji. Pokarmy typu ryż, makarony, mielone mięso czy zupa podawane obok jedzenia z którym nie ma już trudności, pozwolą eksperymentować i poszukiwać bez popadania we frustracje.

Warzywa – można gotować na parze, w wodzie, piec, grillować, smażyć na tłuszczu i zapiekać. Powinny być na tyle twarde, aby dziecko mogło je trzymać i na tyle miękkie, aby je przeżuć.
Owoce – najłatwiej je trzymać, gdy są pozbawione skórki, są mniej śliskie. Natomiast, gdy dziecko potrafi odgryzać skórki, może ona nadal być trudna do zgryzienia. Owoce podawane dziecku powinny być zawsze umyte i pozbawione pestek.

Makaron – należy wybierać duże kawałki, o skręconym kształcie, które można trzymać w całej dłoni, wraz z rozwojem dziecka można podawać coraz mniejsze i gładsze kształty. Makaron najlepiej gotować bez dodatku oleju do wody.

Ryż – na początku może być dość trudny, chociaż rozgotowany poskleja się w łatwiejsze w obsłudze kawałki. Lepszym rozwiązaniem jest ryż kleisty lub do sushi.

Mięso – niemowlęta lubią je ssać i żuć. Najlepiej je podawać w długich paskach lub na kości.

Chleb – niemowlęta na ogół lepiej radzą sobie z opiekanym chlebem, gdyż miękkie białe pieczywo może przykleić się do podniebienia.

Inne pokarmy – w pierwszych tygodniach można podawać dziecku wiele innych pożywnych pokarmów o różnym kształcie, rozmiarze i konsystencji, aby mogło się dalej rozwijać.

Płynne pokarmy – można przygotowywać supergęste zupy i owsianki. Do zup można dodawać ryż, małe kawałki chleba i drobny makaron, aby niemowlę mogło ich nabrać do rączki.

Napoje – przy posiłkach należy podawać dziecku niewielką ilość wody, w niewielkim, otwartym kubeczku, najlepiej w rozmiarze kieliszka do jajek.

Dziecko potrafi samo zdecydować, ile potrzebuje pokarmu, czasem może jeść dużo, innym razem nie ma ochoty na stałe pokarmy. Niektóre dzieci przy jednych posiłkach jedzą dużo, a przez kolejne dni prawie nic. Ważne, aby nie zmuszać niemowlęcia do jedzenia więcej niż ma ochotę. Dziecko, które zakończyło posiłek zazwyczaj jest znudzone, bawi się śliniakiem, jedzeniem lub zrzuca jedzenie.

 

Przekąski i jedzenie na wynos

Przekąski są ważnym elementem odżywiania dzieci, więc warto myśleć o nich jak o mini posiłkach, gdyż małe dzieci powinny jeść mało i często. Na przekąski nadają się:

  • owoce podawane w całości i w kawałkach,
  • garść płatków owsianych niskosłodzonych o niskiej zawartości soli,
  • wafle ryżowe, ciastka owsiane, tosty i chleb posmarowany jakąś pastą,
  • kawałek sera,
  • paski ugotowanego mięsa albo pałka kurczaka,
  • kawałki ugotowanych warzyw,
  • kawałki frittaty, domowej pizzy albo zimnych potraw z makaronu.

 

BLW – czego się spodziewać ?

  • Straszny bałagan – początkowa faza, która szybko mija. Warto położyć matę zabezpieczającą na podłogę. Dziecku należy pozwolić do woli odkrywać świat jedzenia.
  • Dłuższe posiłki – dziecko potrzebuje mnóstwo czasu na naukę nowych umiejętności i odkrywanie jedzenia. Przeżuwanie może trwać bardzo długo, ale jest niezbędne do prawidłowego trawienia i minimalizuje prawdopodobieństwo zadławienia się.
  • Zmiany w kupie – kawałki pokarmów świadczą o tym, że dziecko łyka stałe pokarmy, a umiejętność przeżuwania dopiero się rozwija. Przez kolejne miesiące, kiedy dziecko zaczyna jeść więcej i żuć skutecznie kupa będzie coraz ciemniejsza, bardziej stała i śmierdząca.
  • Frustracja jedzeniem – polega na tym, że dziecko nie potrafi zjeść pokarmów, które próbuje wsadzić do buzi. Wynika to z tego, że umiejętności dziecka rozwijają się wolniej, niż by chciało.
  • Wybory żywieniowe – czasem niemowlęta domagają się tylko jednego pokarmu nawet kilka dni z rzędu. Maluchowi należy nadal podawać zróżnicowane, zdrowe posiłki. Dziecko może nie mieć ochoty lub zapotrzebowania na dany pokarm.
  • Krztuszenie się – to sposób wypchnięcia jedzenia, które potrzebuje dokładniejszego przeżucia, mogą temu towarzyszyć wymioty, z czasem krztuszenie zdarza się coraz rzadziej, a dziecko uczy się lepiej kontrolować przeżuwane pokarmy.

Dzieci są różne, a BLW pozwala im rozwijać umiejętności pokarmowe we własny tempie, bez wyróżniania konkretnych „etapów”, tak jak przy tradycyjnym rozszerzaniu diety.

 

Podstawy BLW

  • Siadamy do stołu, gdy dziecko nie jest zmęczone, ani głodne.
  • Pozwalamy dziecku odkrywać jedzenie i bawić się nim.
  • Zaczynamy od podawania pokarmów, które łatwo wziąć do ręki.
  • Podajemy pokarmy zróżnicowane pod względem smaku i konsystencji, unikając tych, które są niezdrowe.
  • Nie oczekujemy, że przez pierwsze kilka miesięcy maluch będzie zjadał wszystko z talerza, apatyt zacznie rosnąć około 9 miesiąca lub około roku.
  • Kontynuujmy podawanie pokarmów mlecznych. Wielkość i częstotliwość posiłków będzie się zmieniała wraz ze spożywaniem większych ilości pokarmów stałych.
  • Nie pospieszajmy ani nie rozpraszajmy dziecka podczas jedzenia. Nie próbujmy wmusić w nie więcej, niż ma ochotę.
  • Podawajmy dziecku wodę do jedzenia.

 

Bezpieczeństwo

  • Niemowlę powinno siedzieć prosto, nie powinno być skulone ani odchylone do tyłu.
  • Całe orzechy należy przechowywać poza zasięgiem dziecka.
  • Duże owoce należy podawać w całości lub pokrojone na spore kawałki, małe owoce np. winogrona najlepiej przekroić na pół i usunąć pestki.
  • Należy usuwać błony z parówek i kiełbasek, a z mięsa i ryb kostki.
  • Nikt poza dzieckiem nie powinien wkładać mu jedzenia do buzi.
  • Należy wyjaśnić zasady BLW każdemu, z kim zostaje dziecko pod opieką.
  • NIGDY nie należy zostawiać dziecka samego przy jedzeniu.

 

Co jeść

BLW polega na dzieleniu się z niemowlęciem zdrowymi posiłkami opartymi na zrównoważonej i zróżnicowanej diecie, zawierającą świeże i zdrowe produkty, unikając kilku pokarmów, których dziecko nie powinno jeść.

 

Zdrowa dieta

Dostarcza ona wszelkich niezbędnych substancji odżywczych we właściwych porcjach, zapewniających dostarczanie energii. Dziecko przez pierwsze miesiące wprowadzania zdrowej diety wszystkie niezbędne składniki odżywcze czerpie z pokarmów mlecznych, jednak jeśli spożywa, te same zdrowe posiłki co rodzice, będzie miało dostęp do wszystkich niezbędnych składników odżywczych, kiedy zacznie odczuwać taką potrzebę.

Wyróżniamy cztery podstawowe grupy pokarmów: owoce i warzywa, pokarmy bogate w skrobię, pokarmy białkowe, pokarmy bogate w wapń oraz piątą tłuszcze. Dzieci powinny spożywać duże ilości pokarmów bogatych w skrobię, w mniejszej ilości pokarmy białkowe, bogate w wapń oraz w niewielkim stopniu tłuszcze.

 

Grupy pokarmowe

  • Owoce i warzywa dostarczają niezbędnych witamin i minerałów, warto podawać jak najwięcej owoców i warzyw w różnych kolorach, bo każde z nich dostarczają innych składników.
  • Pokarmy bogate w skrobię są ważnym źródłem energii, wiele z nich zawiera także białko, ważne witaminy i minerały. Należą do nich pszenica, ryż, płatki owsiane, chleb, makaron, ziemniaki.
  • Pokarmy bogate w białko są niezbędne dla zapewnienia prawidłowego wzrostu. Do produktów, które zawierają białko należą: mięso, ryby, jajka, sery, tofu, quinoa, warzywa strączkowe oraz orzechy.
  • Tłuszcze są skoncentrowanym źródłem energii. Niektóre tłuszcze zapewniają zdrowe funkcjonowanie i rozwój mózgu. Znajdziemy je w tłustych rybach, awokado, w orzechach i ziarnach, w mięsie, jajkach i nabiale.

 

Odmienne potrzeby niemowląt

Niemowlęta i dzieci do 2 roku życia potrzebują większych ilości tłuszczu i wapnia niż dorośli. Wraz z ograniczeniem spożycia mleka przez dziecko należy mu zapewnić pełnotłuste pokarmy mleczne – mleko, jogurt, masło, ser – jako jedno z ważnych źródeł energii składników odżywczych. Natomiast ważnym źródłem tłuszczów i wapnia są tłuste ryby, masło orzechowe, migdały i sezam. Żelazo i cynk to pierwsze składniki odżywcze, które potrzebują niemowlęta, zapas, z którym się rodzą starcza na ponad 6 miesięcy. Pokarmy bogate w żelazo zawierają także cynk np. mięso gotowane na wolnym ogniu (szczególnie wołowina) oraz ryby i jaja. Tofu, warzywa strączkowe i ciemnozielone warzywa liściaste są dobrym źródłem żelaza, choć nie wchłania się tak dobrze jak żelazo z pokarmów zwierzęcych. Pokarmy zawierające witaminę C (większość warzyw i owoców) wraz z pokarmami bogatymi w żelazo zwiększają wchłanialność tego składnika odżywczego.

W 8-9 miesiącu dziecko powinno codziennie dostawać pokarmy ze wszystkich czterech grup żywieniowych, dzięki temu będzie mieć dostęp do wszystkich ważnych składników odżywczych.

Pokarmy, których należy unikać:

1. Sól – nerki niemowląt są jeszcze niedojrzałe i nie potrafią sobie poradzić z większą ilością soli. Jej spożycie może mieć poważne konsekwencje dla zdrowia, dlatego należy jej unikać. Dieta bogata w sól może powodować skłonność do wysokiego ciśnienia krwi. Posiłki podawane dziecku powinny być całkowicie pozbawione soli, zastępując je sokiem z cytryny, ziołami i przyprawami. Jeśli zdarzy się, że niemowlę zje coś bardzo słonego podczas posiłku lub bezpośrednio po nim należy podać mu tyle wody lub mleka mamy ile potrzebuje, a pozostałe posiłki powinny mieć obniżoną zawartość soli.

2. Cukier – dostarcza „pustych kalorii” i nie zawiera żadnych ważnych składników odżywczych, powodując próchnicę. Jeśli dziecku we wczesnym wieku nie podaje się słodkich pokarmów, nie odczuwa ono silnej potrzeby spożywania słodyczy, kiedy jest starsze. Słodycze służą jako zapychacze ograniczając miejsce dla bardziej pożywnych pokarmów.

3. Dodatki – takie jak glutaminian sodu albo substancje E – to na ogół sztuczne konserwanty, ulepszacze smaku i substancje słodzące. Nie zawierają żadnych składników odżywczych i mogą być szkodliwe dla zdrowia np. mogą powodować nadpobudliwość u dzieci.

4. Gotowe posiłki i fast food – w ogóle nie nadają się dla dzieci, gdyż są w wysokim stopniu przetworzone i zawierają duże ilości soli, cukru, sztucznych dodatków oraz tłuszczów uwodornionych, a niewiele składników odżywczych.

5. Miód – do ukończenia pierwszego roku życia u niemowląt, może powodować chorobę zwaną botulizmem.

6. Niektóre gatunki ryb – powinno się unikać rekina, miecznika i marlina, gdyż mogą zawierać duże ilości rtęci, która wywiera negatywny wpływ na rozwój systemu nerwowego niemowlęcia. Spożywanie surowych owoców morza może prowadzić do zatrucia pokarmowego, dlatego należy je podawać tylko po ugotowaniu.

7. Jajka na miękko – jajka często zawierają bakterie salmonelli, ginie ona podczas gotowania, więc można dziecku podawać jaja gotowane na twardo.

8. Otręby – surowe otręby i płatki o wysokiej zawartości błonnika mogą zmniejszać wchłanialność żelaza i innych ważnych składników odżywczych. Ponadto są bardzo zapychające i nie zawierają wystarczającej ilości kalorii i składników odżywczych.

9. Tłuszcze uwodornione – przypuszcza się, że hamują dobroczynne działanie zdrowych tłuszczów. Można je znaleźć w pokarmach przetworzonych np. w herbatnikach, gotowych ciastach, chipsach, gotowych posiłkach oraz w niektórych margarynach i smalcu. Jednak większość zdrowych pokarmów jest ich pozbawiona.

10. Napoje – dziecko potrzebuje tylko wody oraz mleka matki (nie tylko zaspokaja głód, ale również gasi pragnienie). Inne napoje tylko zapychają brzuszek niemowlęcia, nie pozostawiając miejsca na pożywny posiłek albo pokarmy mleczne. Napoje zawierające kofeinę (kawa, herbata, cola) wywołują nadmierne pobudzenie dziecka, herbata ponadto zmniejsza wchłanialność żelaza. Napoje gazowane lub owocowe są bardzo słodkie i kwaśne (niezdrowe dla zębów) , a wiele z nich zawiera sztuczne dodatki. Stuprocentowe soki owocowe można podawać w małych ilościach rozcieńczone z wodą w proporcji 1:10. Dzieciom poniżej pierwszego roku życia nie powinno się podawać mleka krowiego, gdyż zapycha je ono, dostarczając nieprawidłowego zestawu substancji odżywczych.

Podobnie mleko owcze i kozie, jednak można je używać w gotowaniu lub pasteryzowane z płatkami śniadaniowymi u niemowląt, które skończyły 6 miesięcy.

 

Alergie pokarmowe

Jeśli w rodzinie występują alergie pokarmowe należy z trzydniowym odstępem wprowadzać nowe pokarmy.
Częste alergeny:

  • mleko krowie,
  • jajka,
  • orzeszki ziemne,
  • pszenica i inne zboża zawierające gluten,
  • soja,
  • ryby,
  • owoce morza,
  • orzechy,
  • ziarna (zwłaszcza sezamu),
  • owoce cytrusowe,
  • pomidory,
  • truskawki.

Do najczęstszych objawów alergii należą: wysypka, świąd skórny, biegunka, wymioty, ból brzucha, opuchnięte wargi, zaczerwienione oczy, świszczący oddech.

Długie karmienie piersią ogranicza ryzyko występowania alergii pokarmowych, szczególnie przy wprowadzaniu nowych pokarmów.

 

Wspólne posiłki – to proste !

1. Gotowanie z dzieckiem
Gdy rodzic gotuje niektóre niemowlęta siedzą w leżaczku lub leżą na macie ze swoimi zabawkami. Starsze dzieci mogą być zadowolone siedząc w krzesełku z przekąskami i obserwując pracę rodzica. Przydatna jest również chusta, którą można nosić na plecach albo na boku. Przygotowanie rodzinnych posiłków jest łatwiejsze, gdy można je rozbić na kilka etapów i zaplanować, co należy zrobić i kiedy.

2. Gotowanie posiłków na zapas i mrożenie
Gotowanie większej ilości naraz pozwala zaoszczędzić czas i pieniądze. Wiele potraw i sosów można zamrozić, a potem rozmrozić gotowy posiłek lub składniki. Na zapas można przygotować: dania główne w rodzaju lazanii, pulpetów, pasztecików, chili con carne, potrawki, klopsa;
buliony, zupy i sosy; gotowane mielone mięso z cebulą; pokrojone warzywa; tarty ser; surowe ciasto, chleb, niektóre wypieki, muffinki, babeczki i naleśniki; przecier pomidorowy, sok z cytryny.

3. Planowanie posiłków
Robienie listy dań głównych na najbliższe dwa tygodnie pozwala szybko się zorientować, czy zawierają wszystkie niezbędne składniki we właściwych porcjach, nie pozwalają wpadać w rutynę żywieniową. Jeśli rodzic zauważy brak jakiś pokarmów, konsystencji lub smaków, może poszukać nowych przepisów albo składników, które wypełnią tę lukę.

4. Bezpieczne jedzenie
Przygotowując posiłki należy pamiętać o podstawowych zasadach. Należy zawsze myć ręce ciepłą wodą z mydłem i wytrzeć, przed przygotowaniem właściwego posiłku, jeśli osoba gotująca miała kontakt z surowymi produktami lub dotykała kosza na śmieci, używała substancji czyszczących, zmieniała pieluchę, głaskała zwierzęta czy dotykała ich posłania lub misek. Każdy członek rodziny przed posiłkiem powinien umyć ręce, niemowlęciu również należy umyć rączki. Powierzchnie kuchenne należy wyczyścić przed przygotowaniem posiłku oraz po jego zakończeniu. Deski do krojenia oraz noże należy umyć po każdym użyciu, a szczególnie dokładnie po krojeniu surowego mięsa i ryb.

Świeże produkty należy przechowywać w lodówce, nie należy wkładać do niej ciepłych potraw, gdyż to podnosi temperaturę. Jedzenie wkładane do lodówki powinno być ostudzone. Surowe mięso i ryby powinny być umieszczone na talerzu lub w torebce, przykryte i trzymane na najniższej półce, aby zapobiec kontaktowi z innymi pokarmami i cieknięciu. Pokarmy szybko psujące się najlepiej przechowywać na półkach, a nie na drzwiach, bo tam temperatura jest najwyższa. Należy regularnie sprawdzać datę przydatności do spożycia i nie podawać dziecku przeterminowanych produktów.

 

Przepisy kulinarne

Druga część książki zawiera ulubione przepisy na potrawy BLW w których można znaleźć pomysły na śniadania, lunche, dania główne z mięsa, drobiu, ryb, jajek i nabiału czy warzyw, na dipy i pasty do chleba, zupy, pizze, makarony i ryż, na przystawki i warzywa, na chleb i wypieki, a także na desery.

Poniżej przytoczono dwa przykładowe przepisy na klopsiki w sosie pomidorowym i na cisto bananowe zaczerpnięte z książki.

Klopsiki w sosie pomidorowym
Porcja dla 2 dorosłych i 1 dziecka

Na klopsiki:

  • 500 g chudej mielonej wołowiny
  • rozbełtane jajko
  • 2-3 ząbki czosnku, drobno posiekanej lub przeciśnięte przez praskę
  • 1 łyżeczka mieszanki suszonych ziół lub oregano
  • 2 łyżki posiekanej natki pietruszki
  • 1 łyżka octu balsamicznego
  • 25-50 g bułki tartej
  • olej do smażenie (jeśli trzeba)

Na sos:

  • 1 średnia drobno siekana cebula
  • 1-2 posiekane ząbki czosnku
  • 1 łyżka koncentratu pomidorowego
  • 400g krojonych pomidorów z puszki lub 400 g passaty pomidorowej
  • garść świeżych liści bazylii
  • szczypta świeżo mielonego czarnego pieprzu do smaku

Włóż wszystkie składniki na klopsiki (prócz oleju) do miski i wymieszaj rękami lub mikserem. Uformuj małe kuleczki. Jeśli masz czas, wstaw na godzinę do lodówki, aby masa stężała.

Podgrzej olej na patelni, połóż klopsiki i delikatnie smaż, obracając, póki nie zbrązowieją z wszystkich stron. Zdejmij z patelni i odsącz z oleju. Na patelnię wsyp cebulę i smaż przez kilka minut do miękkości, dodając czosnek. Wymieszaj koncentrat, dodaj pomidory, połowę bazylii i czarny pieprz. Wymieszaj dokładnie i doprowadź do wrzenia. Dodaj klopsiki, przykryj i gotuj na wolnym ogniu 10-15 minut, póki sos nie zgęstnieje, a klopsiki nie będą dobrze ugotowane (sprawdź przepoławiając jedną kulkę – mięso nie powinno być różowe).

Podawaj na ciepło z makaronem, ryżem lub kuskusem, posyp pozostałą bazylią.

Rada: Możesz przyrządzić klopsiki z mielonej jagnięciny lub wieprzowiny lub pół na pół wieprzowiny i wołowiny.

 

Ciasto bananowe

  • masło lub olej do natłuszczenia blachy
  • mąki pełnoziarnistej lub zwykłej
  • 2 łyżeczki proszku do pieczenia
  • 1/2 łyżeczki mieszanki zmielonych przypraw korzennych
  • 50 g masła
  • 75 g rodzynek lub pokrojonych fig
  • 200 g rozgniecionych bananów (1i 1/2-2 dojrzałe banany)
  • 50 g orzechów włoskich, zmielonych lub drobno posiekanych
  • 1 rozbełtane jajko

 

Na wierzch (opcjonalnie)

  • 200 g serka kremowego
  • 50-100 g musu owocowego lub dżemu

Rozgrzej piekarnik do 180 st.C i posmaruj tłuszczem formę do pieczenia. Przesiej mąkę do dużej miski i dodaj przyprawy. Pokrój masło w małe kawałki i dodaj je do mąki. Rękoma bądź w robocie kuchennym rozetrzyj masło z mąką tak, aby powstała kruszonka. Dodaj do masy rodzynki i zrób zagłębienie w pośrodku. W oddzielnym naczyniu wymieszaj rozgniecione banany z orzechami, dodaj jajko. Dodaj mieszankę bananową do mąki z masłem i zagnieć.

Umieść masę w formie do wypieków i włóż do piekarnika. Zmniejsz temperaturę do 160 st.C i piecz przez około 45-60 minut (sprawdź wykałaczką – powinna być sucha).

Wyjmij ciasto z piekarnika i odstaw na 5-10 minut, potem odwróć na metalową kratkę, aby wystygło.

Podawaj samo lub ze śmietaną lub jogurtem naturalnym, albo z masą. Aby zrobić masę, zmiksuj składniki i rozsmaruj na cieście.

Zobacz również

Oprócz rozbudowanej bazy wiedzy logopedycznej warto odwiedzić encyklopedię nomenklatury używanej w logopedii. Ponadto prowadzimy cykliczne szkolenia dla profesjonalistów oraz blog dla rodziców. Szczególnie zapraszamy do publikacji fachowych oraz bazy poradni i specjalistów związanych z logopedią.

MENU