Dzieci z głodującymi mózgami. Przewodnik terapii medycznych dla chorób spektrum autyzmu – dr Jaquelyn McCandless

utworzone przez | 6 czerwca 2018

Książka „Dzieci z głodującymi mózgami” przeznaczona jest dla rodziców dzieci, u których zdiagnozowano autyzm bądź choroby ze spektrum autyzmu – ASD (Zespół Aspergera, PDD – ogólne upośledzenie rozwoju, ADD – zespół deficytu uwagi, ADHD – zespół nadpobudliwości psychoruchowej).

Książka stanowi praktyczny przewodnik, opisujący najnowsze terapie biomedyczne, mogące stać się przełomem w terapii i leczeniu dzieci dotkniętych w.w. chorobami. Wśród kryteriów definiujących autyzm wyszczególnia się: „poważne zaburzenie rozwoju komunikacji, ograniczone, powtarzalne zachowanie i wzorce zachowania, zainteresowań, aktywności i wyobraźni, wczesny początek występowania zmian (przed 3-5 r.ż.) oraz zaburzona odpowiedź na bodźce zmysłowe” (za McCandless 2007, 34).

Choroby ze spectrum autyzmu (ASD) są grupą zaburzeń rozwojowych, do których zaliczane są:

  • ADD (zespół deficytu uwagi) – u dziecka notuje się problemy z koncentracją i skupieniem uwagi,
  • ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej) – diagnozę tę otrzymuje naddreaktywne dziecko z ADD,
  • PDD (uogólnione upośledzenie rozwoju) – terminem tym określane są dzieci, które nie osiągnęły poszczególnych etapów rozwoju oraz notuje się u nich pewne cechy autystyczne. Dzieci te zachowują umiejętność mówienia oraz komunikowania się (McCandless 2007, 34).

Wyszczególnia się 2 typy autyzmu:

  • Autyzm wrodzony (klasyczny) – występuje rzadko, szacuje się, iż dotyczy 1-2 / 1 000 urodzeń,
  • Autyzm regresywny – występuje ok. 12-24 miesiąca życia tuż po okresie normalnego rozwoju – jego częstotliwość drastycznie wzrosła i dotyczy nawet 1/ 166 dzieci (McCandless 2007, 36).

Autyzm, jak wskazuje autorka jest zaburzeniem prawdopodobnie zarówno o podłożu genetycznym – na zasadzie genetycznej predyspozycji – jak i środowiskowym. Występuje 4 krotnie częściej u chłopców niż u dziewczynek. Badacze odkryli zestaw markerów właściwy dla wielu dzieci z autyzmem – wadliwa forma genu C4B (odpowiedzialnego za kontrolę funkcji układu odpornościowego) wiąże się z większym prawdopodobieństwem występowania autyzmu (MCCandless 2007, 36).

Założeniem autorki jest stwierdzenie, iż „choroby ze spectrum autyzmu są „zespołami złożonymi, obejmującymi zaburzenia fizjologiczne i biochemiczne, które wpływają na wspólne punkty końcowe, czyli upośledzenie wyższych czynności umysłowych, poznawczych oraz upośledzenie rozwoju emocjonalnego”(McCandless 2007, 22-23) przy czym traktuje ona autyzm oraz choroby ze spectrum autyzmu jako choroby, które podlegają działaniom medycznym u samych podstaw powstawania zaburzeń, nie zaś jak powszechnie sądzi się, iż są one zaburzeniami wyłącznie o podłożu genetycznym (McCandless 2007, 23).

Zaburzenia autystyczne u każdego dziecka mają charakter unikalny stąd autorka zakłada, iż istnieje wiele autyzmów. Niezbędne więc staje się prawidłowe i indywidualne dopasowanie terapii w oparciu o szczegółową analizę badań laboratoryjnych, przebiegu chorób dziecka, wywiadu rodzinnego oraz oceny funkcjonowania dziecka.

U niemal wszystkich diagnozowanych pacjentów z autyzmem bądź chorobami ze spektrum autyzmu, jak zauważa McCandless, notuje się zaburzenia immunologiczne, niedobór składników odżywczych – często będący wynikiem mało zróżnicowanej diety – oraz nieprawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego (McCandless 2007, 25).

Doświadczenia autorki w zakresie stosowania terapii biomedycznych wskazują na poprawę (w różnym stopniu od minimalnej po znaczącą nawet całkowitego wyzdrowienia dziecka) stanu klinicznego dzieci. Rezultaty są tym większe im wcześniej dziecko zostanie zdiagnozowane i poddane terapii. Niepokój rodziców powinny wzbudzić zdaniem autorki następująca seria objawów u dziecka:

  • przewlekłe biegunki,
  • częste budzenie się w nocy,
  • wybór przez dziecko ograniczonej diety,
  • nawracające infekcje i zakażenia w ciągu 1 r.ż. bądź po przerwaniu karmienia piersią,
  • brak prób wymawiania słów do ok. 18 mies.,
  • nieprawidłowe reakcje na szczepienia,
  • brak zainteresowania innymi dziećmi,
  • brak gotowości do nawiązywania relacji (McCandless 2007, 26).

Autorka wskazuje, iż układ immunologiczny dzieci ze spektrum autyzmu, we wczesnym okresie życia (wewnątrzmacicznym, noworodkowym) został narażony na działanie toksyn bądź patogenów, co spowodowało jego uszkodzenie. Uszkodzenie to, wyzwala serię biochemicznych nieprawidłowości w organizmie dziecka, które „gromadząc się, skutkują deficytem poznawczym oraz behawioralnym” (McCandless 2007,30). Wczesny uraz organizmu dziecka spowodowany kontaktem z toksynami (m.in. zawierające rtęć środki konserwujące stosowane w szczepionkach) – warunkowany genetyczną predyspozycją oraz pogłębiany przez alergie i częstą antybiotykoterapię, jest tym czynnikiem, który powoduje serię reakcji, mających swe podłoże w osłabionym układzie immunologicznym oraz stanie zapalnym układu pokarmowego. Konsekwencją upośledzonego funkcjonowania układu odpornościowego są częste infekcje bakteryjne i wirusowe wymagające stosowania antybiotyków, co z kolei powoduje namnażanie w jelitach drożdżaków i stany zapalne jelit upośledzające proces odżywiania organizmu. Stany zapalne jelit mogą prowadzić do pojawienia się zespołu „przeciekającego jelita” umożliwiając toksynom rozprzestrzenienie się w organizmie. Jak zauważa McCandless zespół czynników obejmujący: rtęć zw. ze szczepionkami, wirusy, toksyny oraz nadaktywny układ immunologiczny, może skutkować autoimmunologicznym uszkodzeniem neuronu a w związku z tym „interferować z rozwojem synaptycznym i sygnalizacją nerwową” (McCandless 2007,31). Wszystkie wymienione czynniki mogą prowadzić do „nieprawidłowego stanu odżywienia mózgu i upośledzenia poznawczego” – objawy te są charakterystyczne dla dzieci ze spektrum autyzmu (McCandless 2007, 31).

 

MODELE CZYNNIKÓW ETIOLOGICZNYCH

1. Model toksycznej substancji chemicznej – substancje chemiczne ze środowiska i pożywienia przenikają do organizmu kobiety ciężarnej mogąc powodować uszkodzenia płodu.
2. Model zatrucia metalami ciężkimi – układ odpornościowy niemowlęcia genetycznie podatnego może być uszkadzany przez metale ciężkie tj. ołów i rtęć. Długotrwałe narażenie na minimalne ilości ołowiu może powodować kumulację pierwiastka w organizmie dziecka – mózgu i innych tkankach – oraz powodować uszkodzenia neurologiczne nawet w okresie płodowym, co wiąże się z występowaniem opóźnień i upośledzeń rozwoju umysłowego oraz fizycznego (McCandless 2007, 37). Podobny wpływ na organizm dziecka ma rtęć, której źródłem mogą być ryby. Substancja ta przedostaje się do organizmu nienarodzonego dziecka poprzez plomby zębowe zakładane kobiecie ciężarnej. Źródłem rtęci są również szczepionki skumulowane (MMR – świnka, odra, różyczka; DTP – błonica, tężec, krztusiec), które zdaniem wielu naukowców są główną przyczyną zwiększenia częstotliwości występowania autyzmu regresywnego u dzieci genetycznie podatnych (McCandless 2007, 40).
3. Model autoimmunizacji – dzieci cierpiące na choroby ze spectrum autyzmu często w wywiadzie mają rodzinne uwarunkowania alergiczne oraz choroby autoimmunizacyjne. U dzieci tych układ immunologiczny jest nadmiernie reaktywny bądź przeciwnie jego aktywność jest znacznie osłabiona. Ich układ immunologiczny pod wpływem działania substancji toksycznych atakuje nie tylko określony alergen, ale również własne mózgowe struktury cząsteczkowe o budowie podobnej do alergenu, niektóre z nich odpowiedzialne są za mielinizację włókien nerwowych. Osłonka mielinowa odpowiada za przekazywanie impulsów nerwowych. Jej uszkodzenie powoduje zatem nieprawidłowe reakcje na bodźce (McCandless 2007, 41).
4. Model wirusowy – badania kliniczne potwierdziły przyczynowe działanie infekcji wirusowych w przypadku dzieci z ASD. Ok 1/3 pacjentów reaguje pozytywnie na terapię acyklowirem (skuteczny w przypadku wirusów z gr. Herpes – powodujących upośledzenie mowy, drgawki i demielinizację [McCandless 2007, 42]).
5. Model glutenowo/kazeinowy, niedoboru enzymów i przerostu drożdżaków – u dzieci z ASD pojawiają się nadwrażliwości na gluten i kazeinę. U większości z nich wykazano stany zapalne jelit spowodowane drażniącym wpływem tych białek. Koniecznością u tych dzieci staje się wprowadzenie diety bezglutenowej i bezkazeinowej. Drażniący wpływ na wyściółkę jelit powodują również antybiotyki, a stany zapalne w obrębie jelit u dzieci szczególnie wrażliwych skutkują namnażaniem się w jelicie grzybów i drożdżaków z gatunku Candidia. Jak podaje autorka toksyczne substancje wydzielane przez organizmy te są „przyczyną niekorzystnych zachowań i problemów zdrowotnych dzieci z autyzmem” mogą również powodować uszkodzenie działania ośrodkowego układu nerwowego. Wśród problemów zdrowotnych będących rezultatem rozwojem drożdżaków i grzybów w jelicie podaje się: bóle brzucha, bóle spowodowane wzdęciami, bóle głowy, zmęczenie, depresję a także zaburzenia koncentracji, nadaktywność, problemy z koncentracją uwagi, rozdrażnienie a nawet agresję (McCandless 2007, 44).
6. Teoria metalotioneiny – metalotioneina jest białkiem odpowiedzialnym za:

  • „regulację stężenia cynku i miedzi we krwi,
  • Detoksyfikację rtęci i innych metali toksycznych,
  • Rozwój i funkcjonowanie układu immunologicznego i neuronów w mózgu,
  • Produkcję enzymów rozkładających kazeinę i gluten,
  • Odpowiedź na stan zapalny jelit” (McCandless 2007, 44-45).

Jak podaje W. Walsh zaburzenia regulacji metalotioneiny mogą być jedną z przyczyn rozwoju autyzmu. U 99% jego pacjentów profile chemiczne wykazały „nieprawidłowy metabolizm metali i cechy zaburzenia metalotioneiny (McCandless 2007, 45). Twierdzi on, że „uraz środowiskowy podczas ciąży, niemowlęctwa lub wczesnego dzieciństwa może zablokować system białka metalotioneiny, co skutkuje zahamowaniem rozwoju neuronów i prowokować rozwój autyzmu” (McCandless 2007, 45).

W oparciu o te modele autorka stwierdza, że autyzm ma charakter wieloczynnikowy, jednak głównym problemem staje się niedobór substancji odżywczych docierających do mózgu. By osiągnąć poprawę stanu dziecka należy działać kilkuetapowo przy czym pierwszy etap musi obejmować wygojenie stanu zapalnego układu trawiennego. Etap drugi obejmuje suplementację witaminową, mineralną oraz dostarczenie do organizmu substancji odżywczych, co ma zadania podniesienie odporności organizmu dziecka. Zdaniem autorki „ komórki mózgu dzieci z chorobą ze spektrum autyzmu są głodzone w wyniku braku składników odżywczych” (McCandless 2007, 47). Etap trzeci polega na detoksykacji organizmu (McCandless 2007, 46)

 

PATOLOGIA UKŁADU POKARMOWEGO U DZIECI Z ASD JAKO PRZYCZYNA NIEDOBORU SKŁADNIKÓW ODŻYWCZYCH

Dzieci z chorobami ze spektrum autyzmu generalnie mają problemy z prawidłowym funkcjonowaniem układu pokarmowego. Często notuje się u nich zespół nadpobudliwego jelita, przewlekłe zaparcia, biegunki a także zespół przeciekającego jelita spowodowany uszkodzeniem ścianek jelita przez drożdżaki z grupy Candida. Drożdżaki te „wydrążają dziury w jelicie i przenikają do krwi dziecka. Konsekwencją tego są możliwe stany zapalne powodowane przez przenikające do organizmu toksyny i przekraczanie przez nie bariery krew/mózg. Substancje te reagują z substancjami odżywczymi dostarczanymi do mózgu, co może prowadzić do „upośledzenia świadomości, funkcji poznawczych, mowy lub zachowania” (McCandless 2007, 56).

Autorka podkreśla, iż większość dzieci z ASD cechuje się tym, co sama definiuje jako zjawisko „głodującego mózgu” będącego objawem nieprawidłowego lub niewystarczającego wchłaniania substancji odżywczych a spowodowanego uszkodzeniami jelit przez namnażające się w nich drożdżaki. Badania laboratoryjne tych pacjentów charakteryzują się podwyższoną częstotliwością występowania:

  • „Podwyższonego stężenie miedzi w surowicy,
  • Niedoboru cynku,
  • Niedoboru żelaza,
  • Podwyższonego stosunku miedzi do cynku,
  • Niedoboru wit. B12,
  • Obniżonego stężenia glutaminy,
  • Obniżonego stężenia siarczanu w osoczu,
  • Obniżonego stężenia wit. B6,
  • Obniżonego stężenia aminokwasów tyrozyny, karnozyny, lizyny, hydroksylizyny,
  • Zmniejszonego stężenia metioniny,
  • Podwyższonego stężenia glutaminianu,
  • Niedoboru kwasów tłuszczowych,
  • Niedoborów wapnia,
  • Nieprawidłowego stężenia wit. D, E i A” (McCandless 2007, 51).

Wyniki te oznaczają, iż poza upośledzonym funkcjonowaniem układu odpornościowego, u dzieci z ADS notuje się również nieprawidłowe funkcjonowanie mózgu wynikające z niedoboru składników odżywczych, a związane z patologią układu pokarmowego. Kluczem prawidłowo dobranej terapii staje się więc: odpowiednio przeprowadzona diagnoza biomedyczna, podjęcie leczenia wzmacniającego układ odpornościowy i leczącego uszkodzenia układu pokarmowego. Działania te w konsekwencji mają doprowadzić do przywrócenia równowagi składników odżywczych w organizmie i prawidłowego odżywienia mózgu (McCandless 2007, 51) Niezbędne w procesie terapii staje się również wyeliminowanie glutenu i kazeiny w codziennej diecie dziecka. Białka te przenikają przez uszkodzone jelita do organizmu, ich działanie zaś przypomina opioidy. Przedostanie się tych peptydów do mózgu ma daje efekty zbliżone do działania morfiny (McCandless 2007, 56-57).

 

AKUMULACJA TOKSYN I TRUDNOŚCI DETOKSYKACYJNE U DZIECI Z ASD

Poprzez analizę wyników klinicznych dzieci z ASD, McCandless wskazuje iż „dzieci z chorobą ze spektrum autyzmu nie mogą skutecznie usunąć toksycznych substancji, które dostały się do ich organizmu” obserwuje się u nich m.in. tendencję do akumulacji ołowiu, aluminium, rtęci oraz innych metali ciężkich (McCandless 2007, 61). Przeprowadzana detoksykacja połączona z poprzedzającym ją „uzdrowieniem jelit” oraz suplementacją składnikami odżywczymi powoduje wg. badań zmniejszenie objawów ze spektrumautyzmu (McCandless 2007, 61).

Substancje neurotoksyczne, wpływające na dziecko we wczesnych stadiach jego rozwoju, wpływają negatywnie na funkcjonowanie mózgu w dalszych latach życia. Istotny staje się więc wpływ diety matki na rozwój płodu. Kobiety w ciąży powinny unikać spożywania ryb (gł. ryb drapieżnych), by zmniejszyć ryzyko dostarczania do organizmu dziecka rtęci, mogącej wpłynąć na rozwój dziecka (McCandless 2007, 62). Zatrucie rtęcią powoduje „niedobory wyższych funkcji umysłowych i zachowań społecznych, utratę umiejętności mowy lub jej niewykształcenie, problemy z koncentracją, upośledzenia pamięci, zaburzenia snu” ponadto zachowania autoagresywne oraz labilność emocjonalną (McCandless 2007, 65). Źródłami potencjalnej ekspozycji na rtęć mogą być „amalgamatowe wypełnienia zębowe, baterie, środki grzybobójcze, świetlówki fluorescencyjne, ryby rzeczne tj. okoń, szczupak i pstrąg, ponadto środki owadobójcze, pestycydy, farby, produkty pochodne ropy naftowej, ryby morskie tj. halibut, krewetki, snapper, ryba miecz, rekin, tuńczyk” (McCandless 2007, 66). Ok 1,16 mln kobiet w USA spożywa ilość ryb, która niesie ryzyko zatrucia organizmu nienarodzonego dziecka rtęcią (McCandless 2007, 66).

Kolejnym metalem ciężkim, o właściwościach silnie neurotoksycznych, jest ołów. Substancja ta niszczy komórki mózgu. Jego podwyższone stężenie w organizmie zanotowano u dzieci z zaburzeniami nauki, zespołem deficytu uwagi oraz ADHD. Źródłem ołowiu są zanieczyszczenia środowiska.

 

OCENA KLINICZNA I DIAGNOSTYCZNA

Każde dziecko dotknięte ASD powinno zdaniem autorki zostać poddane szczegółowej ocenie klinicznej i diagnostycznej, które pozwolą na dokładną określenie „zaburzonych systemów organizmu i patologii leżących u podstaw choroby” oraz wygenerowanie indywidualnego planu terapii (McCandless 2007, 72).

Procedura badań zdaniem autorki musi obejmować następujące elementy:

1. Ocena biomedyczna – na nią składa się skrupulatny wywiad zdrowotny dotyczący:
dziecka – najistotniejsze dane dotyczą: porodu i ew. komplikacji porodowe, stanu po urodzeniu, masy urodzeniowej, punktacji w skali Apgar). Dodatkowo pomocne okazują się informacje związane z: rozwojem dziecka (wzorzec jedzenia, higieny, wszelkie nieprawidłowości w rozwoju mowy), przebytymi szczepieniami (daty szczepień, liczba jednorazowych wstrzyknięć, stan zdrowia w czasie podania szczepionki), dietą dziecka i stolcem (okres karmienia piersią, okres wprowadzenia pokarmów stałych, alergie, produkty lubiane i nielubiane, inf. dotyczące biegunek, zaparć, refluksu żołądkowo-przełykowego, ew. zakażenia drożdżakami), osobowością dziecka (fobie, zaburzenia nastroju, labilność emocjonalna, trudności z nawiązywaniu relacji, utrzymywanie kontaktu wzrokowego, reakcje na zmiany) (McCandless 2007, 74),
rodziny dziecka a szczególnie jego matki (informacje na temat zdrowia, diety, leków, szczepionek przyjmowanych w czasie poczęcia dziecka, ekspozycji na substancje toksyczne. Dane te muszą obejmować okresy: przed poczęciem dziecka, w czasie ciąży (przebieg, powikłania, ew. konflikt serologiczny, wiek matki) oraz podczas porodu i wczesnego niemowlęctwa (McCandless 2007,73-74).
2. Wykorzystanie nowych badań diagnostycznych ASD z wykorzystaniem badań przesiewowych, np. badanie przesiewowe na obecność metali ciężkich ważne u dzieci, które otrzymały szczepionkę Hepatitis B w okresie niemowlęcym bądź dzieci matek leczonych immunoglobulinami zabezpieczającymi przed konfliktem serologicznym. Przeprowadzenie badań umożliwia określenie profilu biomedycznego dziecka oraz dopasowanie indywidualnej terapii biomedycznej (McCandless 2007, 76).
3. Indywidualnie dobrane testy laboratoryjne. Niezbędne jest wykonanie takich badań podstawowych jak:

  • Morfologia krwi z rozmazem,
  • Kompletny panel metaboliczny,
  • Panel tarczycowy (T3, T4, TSH)
  • Badanie moczu
  • Analiza włosów (toksyczne środki mogą być stężone mocniej we włosach niż np. w moczu lub krwi) (McCandless 2007, 80).

Dodatkowo może pojawić się konieczność wykonania wyspecjalizowanych testów laboratoryjnych tj.:

  • Testy na obecność wirusów i grzybów,
  • Testy nadwrażliwości na pokarm,
  • Peptydowe testy na obecność kazeiny i gluteiny w moczu,
  • Test kwasów organicznych,
  • Test na obecność przeciwciał IgG wobec 90 składników pokarmowych,
  • Analiza aminokwasów,
  • Kompletna analiza mikrobiologiczna trawienia pokarmu,
  • Analiza kwasów tłuszczowych w osoczu,
  • Testy zaburzeń funkcji metalotioneiny,
  • Testy immunologiczne (McCandless 2007, 87).

 

GOJENIE SIĘ UKŁADU POKARMOWEGO

Większość dzieci z autyzmem cierpi z powodu nieprawidłowego funkcjonowania układu pokarmowego. Do najczęstszych problemów z tym związanych należą biegunki, bóle brzucha związane ze wzdęciami, nieprawidłowe stolce. Często rodzice i lekarze nie uświadamiają sobie zależności pomiędzy problemami z układem pokarmowy a stanem zdrowia dziecka. Ok 70% układu odpornościowego związane jest z układem pokarmowym i narządami trawiennymi. Stąd układ immunologiczny jest ściśle związany z funkcjonowaniem układu pokarmowego (McCandless 2007, 89).
Autorka przekonuje, iż często poprawę zachowania i funkcjonowania dziecka zauważa się już podczas wprowadzenia programu odżywczego ponieważ ograniczenie składników odżywczych we krwi powoduje podwyższone stężenie metali ciężkich w tkankach organizmu i w konsekwencji ich uszkodzenie. Jak podkreśla, przypadłościami stwierdzanymi u dzieci ze spectrum autyzmu są: zespół przeciekającego jelita, rozrost grzybów, bakterii, pasożytów, zaburzenia wchłaniania, zaburzenia trawienia, stany zapalne jelita cienkiego i okrężnicy, upośledzenie detoksyfikacji wątroby a także refluksowe zapalenie przełyku, zapalenie żołądka, zapalenie dwunastnicy, zaburzenie działania enzymów trawiących węglowodany. (McCandless 2007, 90).

Rozpoczęcie diety bezkazeinowej i bezglutenowej należy przeprowadzać powoli. Zazwyczaj rozpoczyna się od usunięcia pokarmów mlecznych następnie przechodzi do produktów pszenicznych Okres regeneracji przewodu pokarmowego, w czasie którego dieta powinna byś restrykcyjnie stosowana, wynosi 6 miesięcy – w czasie tym nawet niewielka ilość glutenu i kazeiny powoduje regres w funkcjonowaniu dziecka i wielodniową biegunkę po okresie wyleczenia istnieje szansa powrotu do spożywania produktów pszenicznych oraz mlecznych(McCandless 2007, 94).

U dzieci ze spektrum autyzmu niezbędne staje się, zdaniem autorki, wprowadzenie suplementów probiotycznych, których głównym zadaniem jest wytworzenie prawidłowej flory jelitowej poprzez dostarczanie pożytecznych mikroorganizmów i przeciwdziałanie przerostowi bakterii, grzybów i drożdżaków w jelitach. Wśród probiotyków szczególnie zalecanych przez autorkę są:

  • TherBiotics Complete,
  • Klaire Labs,
  • Ther-Biotics Detox,

 

SUPLEMENTACJA PODSTAWOWYCH SKŁADNIKÓW ODŻYWCZYCH

Do podstawowych składników odżywczych niezbędnych w diecie dzieci z ASD i wymagających suplementacji należą:

  • Witaminę B6 w formie P5P + magnez w dawce 50 mg / dobę
  • Witaminę C w dawce 100 – 1000 mg w dawkach podzielonych
  • Wapń w dawce 500 – 1000 mg / dobę
  • Kwas foliowy w dawce 800 mikrogramów z DMG bądź TMG (McCandless 2007, 102)

 

TERAPIA PRZECIWGRZYBICZA

Czynnością niezbędną przed rozpoczęciem podania leków przeciwgrzybiczych jest odstawienie cukru (glukoza, sacharoza, fruktoza, galaktoza, miód, cukier biały i brązowy, syrop klonowy i ryżowy) – głównego pokarmu grzybów i drożdżaków. Zaleca się również odstawienie owoców, bogatych w różnego rodzaju cukry, i soków owocowych za wyjątkiem soku gruszkowego i żurawinowego.
Akceptowanymi substytutami cukru są ksylitol oraz stevia (McCandless 2007, 103-104).

Poza ograniczeniem cukrów ważne jest również podawanie naturalnych substancji przeciwgrzybicznych takich jak: Lauricidin, ekstrat z nasion grapefruita, oregano, ekstrakt z czosnku, sacro-B. (McCandless 2007, 104)

W czasie odgrzybiania przewodu pokarmowego mogą pojawić się niepożądane efekty zwane reakcją Hexheimera, a związane z wydzielaniem się zwiększonej ilości toksyn w wyniku obumierania szkodliwych mikroorganizmów. Objawiają się one podobnie do grypy – gorączką, bólami mięśniowymi, mogą przybrać formę nasilonej autostymulacji i nadreaktywności (McCandless 2007, 104).
Wśród zalecanych przez autorkę leków przeciwgrzybicznych znajdują się: „Difluktan, Ketokonazol, Itrakonazol” (McCandless 2007, 105).

 

SKŁADNIKI ODŻYWCZE NIEZBĘDNE W PROCESIE ODŻYWIANIA MÓZGU

Niedobory składników odżywczych stwierdzane u dzieci z ASD:

  • „Niskie stężenie wit. B6 i upośledzone jej wiązanie
  • Niewielkie stężenie wit. A i D we krwi,
  • Niewielkie stężenie wewnątrzkomórkowego cynku
  • Niskie stężenie wit. C w moczu
  • Ograniczona funkcja: biotyny, wit. B1, B3, B5
  • Podwyższone stężenie kwasu arachidonowego w błonie komórkowej krwinek czerwonych
  • Zmniejszone stężenie tauryny,
  • Podwyższony poziom: kazomorfiny, gliadomorfiny, metabolitów drożdżaków w moczu, przeciwciał IgG wobec mleka
  • Zaburzenia równowagi flory jelitowej
  • Obniżone stężenie selenu w surowicy,
  • Podwyższona zawartość tłuszczów trans w błonach komórkowych krwinek czerwonych,
  • Przeciwciała IgG przeciwko ziarnom zbóż
  • Zbyt kwaśne stolce” (McCandless 2007, 116).

Dawki witamin i minerałów stosuje się zazwyczaj od niskich dawek, stopniowo wprowadzając nowe składniki, tak, by móc na bieżąco kontrolować dziecka na określony mikroelement.

 

ZALECANE SUPLEMENTY DIETY:

Witamina B6 + magnez – przynosi korzyści w postaci poprawy kontaktu wzrokowego, zmniejszenie ilości zachowań autostymulacyjnych, zwiększenie zainteresowania otaczającym światem, zmniejszenie napadów złości, zwiększenie komunikacji werbalnej,

Cynk w formie pikolinianu – niedobór cynku skutkuje osłabieniem układu odpornościowego i nasilonymi biegunkami, na które skarży się większość rodziców dzieci autystycznych. Cynk jest niezbędny w procesie wzrostu oraz rozwoju mózgu

Wapń min. 1 g. na dobę w dawkach podzielonych – jest budulcem zębów i kości, umożliwia: przewodzenie impulsów w nerwach, skurcz mięśni, skurcze serca, krzepnięcie krwi, prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego.

Witamina A – działa przeciwutleniająco, zwiększa skuteczność układu odpornościowego. W niektórych przypadkach może być toksyczna zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu.

Selen – ma właściwości przeciwutleniające, jego niedobór powoduje upośledzenie układu odpornościowego

Witamina C w 3-4 dawkach na dobę Witamina D, Witamina E – istotne substancje przeciwutleniające, zwalczają wolne rodniki, które niszczą komórki mózgu.

Kwasy Omega 3 – niezbędne dla prawidłowego rozwoju mózgu i funkcjonowania neuroprzekaźników.

DMG lub TMG + kwas folinowy – są korzystne dl ok 50 % dzieci autystycznych – stwierdza się poprawę językową,

Witaminy z grupy B – są związane z produkcją energii, wspierają dobry stan nerwów, skóry, oczu, włosów, wątroby, jamy ustnej napięcie mięśniowe w przewodzie pokarmowym

 

USUWANIE METALI CIĘŻKICH

Proces chelatacji musi być poprzedzony dietą, przyjmowaniem suplementów oraz wyleczeniem układu pokarmowego, tak by doprowadzić do maksymalnej poprawy funkcjonowania układu odpornościowego (McCandless 2007, 134).

Testy kliniczne poprzedzające proces chelatacji:

1. Analiza włosów – jest badaniem przesiewowym umożliwiającym ocenę ekspozycji jednostki na metale ciężkie nawet w okresie trzech miesięcy poprzedzających badanie. U dzieci autystycznych obserwuje się zdecydowanie niższe stężenie metali ciężkich we włosach niż w przypadku dzieci zdrowych, co wskazuje na zaburzenie procesu detoksyfikacji organizmu (McCandless 2007, 137).
2. Testy porfiryn w moczu – może być wykorzystany jako biomarker toksyczności środowiskowej. Rtęć powoduje zniekształcenie w budowie porfiryn wydalana przez organizm ponieważ nie zostaje wykorzystana do produkcji hemoglobiny. Porfiryny są wydalane z moczem stąd jest możliwe ich wykrycie (Mccandless 2007, 138).
3. Test przed- i poobciążeniowy pierwiastków toksycznych w moczu – nie jest konieczny w przypadku wielu dzieci. Pozwala na „oszacowanie obciążenia organizmu metalami ciężkimi” (McCandless 2007, 138).
4. Niezbędne pierwiastki krwinek czerwonych – umożliwia ocenę niedoborów witamin i składników odżywczych i co za tym idzie zaprogramowanie suplementacji niezbędnej przed procesem chelatacji (McCandless 2007, 139).
5. Cysteina – pozwala określić ewentualne korzyści z podaży glutationu (McCandless 2007, 139).
6. Test kwasów organicznych (OAT) – niezbędny do oceny stopnia przerostu drożdżaków.
7. Kompletna analiza trawienia mikrobiologicznego w stolcu – pozwalają uzyskać informacje na temat ewentualnej nadwrażliwości oraz umożliwiają prawidłowy dobór substancji przeciwgrzybiczych, antybakteryjnych i przeciw-pasożytnicznych (McCandless 2007, 142).

Detoksyfikacja metali ciężkich wg. lekarzy stowarzyszenia DAN!

W początkowym procesie chelatacji wykorzystuje się DMSA – podawane doustnie lub doodbytniczo. Substancja ta powoduje wydalanie rtęci oraz innych toksycznych metali z organizmu (McCandless 2007, 143). Po wstępnym oczyszczeniu organizmu DMSA część klinicystów podaje kwas alfalipolinowy (ALA). Uważa się, że ALA, w przeciwieństwie do DMSA, przekracza barierę krew-mózg, wiąże się z rtęcią i powoduje jej usunięcie z mózgu. Istotne jest, by ALA było stosowane wyłącznie po chelatacji przeprowadzonej DMSA (MCCandless 2007, 143).

Fazy detoksyfikacji orgnizmu:

I. Faza – podawanie DMSA – zazwyczaj po ok 10-12 dwutygodniowych cyklach organizm dziecka jest wolny od rtęci. Sporadycznie okres ten wydłuża się do ponad 12 cykli. Odpowiedni moment do wprowadzenia II fazy i wprowadzenie kwasu A- liponowego następuje w chwili, gdy badania na obecność pierwiastków toksycznych nie stwierdzają obecności, bądź stwierdzają niewielką ilość rtęci w moczu oraz metali takich ołowiu lub aluminium (McCandless 2007, 145).
II. Faza – monitorowanie laboratoryjne – w oparciu o badanie stolca co 4-6 mies.
III. Zakończenie procesu chelatacji – terapia kończy się w momencie ustabilizowania się stanu dziecka. U części dzieci poprawa jest wystarczająca i może ono uczęszczać do normalnej szkoły.

Przyjmuje się, iż okres detoksyfikacji trwa 6mies – 2 lat, sporadycznie, zwłaszcza u starszych dzieci, dłużej W rzadkich przypadkach w wyniku terapii chelatacyjnej może pojawić się utrzymująca regresja (McCandless 2007, 146).

Terapia biomedyczna ma na celu „wyeliminowanie metali toksycznych, ochronę przed obecną i przyszłą ekspozycją na elementy toksyczne, normalizację stanu jelita, poprawę funkcjonowania układu odpornościowego i poprawę zachowania oraz przyspieszenie rozwoju neuronów i połączeń synaptycznych w mózgu”. Należy jednak podkreślić, iż reakcja poszczególnych dzieci na terapie biomedyczna jest różna (McCandless 2007, 155-156).

 

ZABURZENIA IMMUNOLOGICZNE U DZIECI Z ASD

Należy pamiętać, by rozdzielić szczepionki skumulowane (odra, świnka, różyczka) oraz podawać je dziecku w formie pojedynczych szczepionek. Istotne jest, by dziecko nie cierpiało w czasie podawania szczepionki na infekcję lub chorobę (McCandless 2007, 161).

U wielu dzieci początkowe objawy autyzmu pojawiają się wkrótce po zaprzestaniu karmienia piersią i wprowadzeniu mleka krowiego do diety dziecka jest możliwe , iż sprzęga się to z innymi zdarzeniami, np. szczepieniem dziecka. Istnieje jednak duża liczba dowodów świadczących o tym, że dzieci z ASD karmione piersią rokują lepiej niż dzieci karmione butelką, co może potwierdzać fakt, iż kazeina może być toksyczna dla większości lub wszystkich dzieci z ASD (McCandless 2007,162).

 

TERAPIE WZMACNIAJĄCE UKŁAD ODPORNOŚCIOWY – NATURALNE SUBSTANCJE IMMUNOMODULUJĄCE:

  • Arabinogalaktan modrzewia
  • Moducare
  • heksafosforan inozytolu
  • dimetygilcyna
  • L-glutamina
  • związki chemiczne uzyskiwane z grzybów zawierające proteoglikany i polisacharydy
  • laurycydyna
  • pozostałe substancje tj.: echinacea, bez czarny, german, koenzym Q-10, czosnek, N-acetyl cysteinę, korzeń astragalusa, korzeń lukrecji, ekstrakt z liści oliwek, ekstrakt z nasion grapefruita, kwas A-liponowy (McCamdless 2007,169-171).

 

AUTYZM METALE ORAZ RTĘĆ W SZCZEPIONKACH

W 1999 FTD ujawniło, iż w wielu szczepionkach obligatoryjnych dla niemowląt i małych dzieci obecna była etylortęć – substancja ta mogła spowodować u dzieci regres (McCandless 2007, 254).
Jak podkreśla McCandless „ADD (zespół deficytu uwagi), ADHD (zespół nadpobudliwości psychoruchowej), zaburzenia snu, upośledzony rozwój zdolności językowych, lub inne typy opóźnień rozwojowych a także autyzm powiązane były z wykonaniem wstrzyknięć timerosalu u niemowląt” (McCandless 2007, 255) Mechanizm, zgodnie z którym timerosal powoduje działania niepożądane u osób podatnych jest coraz lepiej poznawany (McCandless 2007, 257).

Zobacz również

Oprócz rozbudowanej bazy wiedzy logopedycznej warto odwiedzić encyklopedię nomenklatury używanej w logopedii. Ponadto prowadzimy cykliczne szkolenia dla profesjonalistów oraz blog dla rodziców. Szczególnie zapraszamy do publikacji fachowych oraz bazy poradni i specjalistów związanych z logopedią.

MENU