Leczenie chorób przewlekłych i onkologicznych. Tom I – Olga I. Jelisejewa.

utworzone przez | 6 czerwca 2018

Infekcja i wirusy jako zagrożenie dla życia człowieka.

W książce mowa jest o wpływie infekcji i wirusów na rozwój procesów patologicznych. Czytelnicy dowiedzą się o tym, w jaki sposób wirusy i bakterie chorobotwórcze przedostają się do organizmu człowieka i do jakich skutków może doprowadzić takie wtargnięcie. Krótko opisano tradycyjne metody terapii, a także podejście do leczenia stosowane w “Medycznym centrum Jelisejewej”. Książka jest przeznaczona dla szerokiego kręgu czytelników.

Na czym polega niebezpieczeństwo wynikające z infekcji i wirusów?

  • Wirusy stanowią mechanizm uruchamiający i kształtujący wiele poważnych schorzeń.
  • Wirusy „morzą głodem” komórki organizmu osłabiając je i przygotowując grunt do przenikania niebezpiecznych mikroorganizmów.
  • Wirusy i bakterie niszczą odporność, co prowadzi do rozwoju najcięższych chorób.

Wieloletnie poszukiwania: kilka słów o sobie (tak autorka pisze o sobie)

Jestem z zawodu lekarzem, lecz – jak wiadomo – choroby nie omijają również medyków. Wytężona praca na kilku etatach, stres wywołany obroną pracy doktorskiej, nieregularne odżywianie – wszystkie te czynniki wpędziły mnie w inwalidztwo i doprowadziły do chorób przedrakowych w wieku 38 lat. Ukochana medycyna okazała się bezsilna. Zastrzyki i terapia hormonalna miały stać się mym udziałem do końca życia.

Na początku lat osiemdziesiątych XX wieku przypadkiem poznałam ludzi, którzy prowadzili oczyszczanie organizmu według starej metody Kurienkowa. Nie miałam nic do stracenia, zdecydowałam się więc wziąć z nich przykład. Przeprowadziłam oczyszczanie organizmu, opracowałam dietę roślinną i… moje choroby zniknęły w ciągu roku jedna po drugiej! W wieku 40 lat wyglądałam i czułam się jak 25-latka. Znów stałam się energiczną kobietą i byłam w stanie pracować twórczo oraz przyswajać nową wiedzę.

Opanowując metodę oczyszczania organizmu, zaczęłam polecać ją swym bliskim, znajomym i pacjentom. Rezultaty były wspaniałe. Zapragnęłam pomóc jak największej liczbie ludzi.

Kiedy zaczęła się pierestrojka, bez zastanowienia porzuciłam stanowisko kierownika wydziału chorób oczu we Wszechzwiązkowym Instytucie Naukowo-Badawczym i w 1988 roku otworzyłam pierwszy w naszym kraju oddział zajmujący się oczyszczaniem organizmu i nauczaniem zdrowego stylu życia. W owych czasach nie było książek na ten temat w języku rosyjskim. Oddział odwiedziły tysiące pacjentów i nie było ani jednego człowieka, który nie odnotowałby poprawy stanu zdrowia. Opracowywałam indywidualne metody oczyszczania stosownie do konkretnych sytuacji. Pomogło mi w tym doświadczenie lekarza i wiedza medyczna. Jako lekarz byłam w stanie przewidzieć i zrozumieć rozmaite reakcje organizmu występujące w czasie oczyszczania i po jego zakończeniu, a tego nie dało się wyczytać z książek ani podręczników. Pacjenci zachęcali mnie, bym napisała książkę o metodach oczyszczania i samopomocy przy możliwych reakcjach organizmu. „Mając taką książkę, można pomóc nie tylko sobie, lecz również swym najbliższym i znajomym” – mawiali.

Dzięki ich wytrwałym prośbom pojawiła się moja książka Metody oczyszczania i regeneracji organizmu.

Na przestrzeni wielu lat otrzymałam setki listów z różnych krajów. Piszą do mnie ludzie, którzy pozbyli się chorób dzięki moim metodom. Jako człowiek twórczy nie mogłam poprzestać na tym, co już osiągnęłam. Opanowując nowe metody diagnostyki i terapii: irydodiagnostykę, refleksoterapię, aurikuloterapię, metodę Ryodoraku prof. Nakataniego, homeopatię, pracę z aparatami Amsat, Oberon, zrozumiałam jedną rzecz. Mianowicie wszystkie te sposoby umożliwiają jedynie przybliżoną diagnostykę.

Tymczasem leczenie i oczyszczanie organizmu w całości zależy od prawidłowo postawionej diagnozy. Popchnęło mnie to do analizy metody profesora Moskiewskiego Instytutu Energetycznego J.W. Gotowskiego. Jego metodę nazywa się diagnostyką wegetatywno-rezonansową (WRD).

Po przeanalizowaniu danych dotyczących 200 pacjentów z diagnozą „rak” wykryłam występowanie struktury grzybiczej w nowotworach złośliwych. W ten sposób zrodziła się moja druga książka.
Wczesna diagnostyka raka. We wszystkich przypadkach chorób onkologicznych u pacjentów wykrywałam jakieś obciążenia patologiczne (geopatyczne, radioaktywne, energetyczne, genetyczne) i zaburzenia biegunowości. Analiza właściwości tych obciążeń, a także możliwości samodzielnej likwidacji ich w swoim organizmie, pozwoliła mi napisać książkę Śmierć raka. Profilaktyka Działalność Metodycznego Ośrodka Olgi Jelisejewej. W 2000 roku zorganizowałam Ośrodek Metodyczny. W ośrodku pracuje 15 lekarzy korzystających z metod diagnostyki, leczenia i oczyszczania organizmu. Do Metodycznego Ośrodka Jelisejewej zgłaszają się przede wszystkim pacjenci, którzy już przeszli badania w innych klinikach, w których nie zdołano ustalić przyczyny ich schorzeń. Na podstawie uzyskanych w naszym ośrodku danych, w rezultacie dogłębnej analizy i lektury naukowej literatury medycznej pojawiła się moja kolejna książka

Tajemnica nierozpoznanych diagnoz. Z zainteresowaniem czytają ją lekarze. Pomogła ona wielu ludziom w ustaleniu prawidłowej diagnozy i „odwołaniu wyroku” wydanego w postaci standardowego werdyktu brzmiącego„rak”.

Dzięki unikalnej diagnostyce dowiedzieliśmy się dużo nowego o wirusach opryszczki i HIV. Tematom tym poświęcona jest moja książka Nowa medycyna przeciw wirusom. Doświadczenie lekarza Metodycznego Ośrodka Jelisejewej i aparatura profesora Gotowskiego pozwalają przy występowaniu każdej choroby odpowiedzieć pacjentowi na najważniejsze pytania: Co? – czyli jakie wirusy, bakterie, pierwotniaki, grzyby, robaki wywołały schorzenie; Jaki proces? – co dzieje się w narządach;

Gdzie? – to znaczy w jakim narządzie albo w jakiej jego części występują zmiany. I w końcu: czym leczyć powstała chorobę.

Diagnostyka i metoda leczenia zostały przeze mnie opatentowane (patent nr 2166907 i patent nr 2170598). Dokładna diagnostyka pozwala leczyć w sposób ukierunkowany i celowy w kilku etapach:
I. Usunąć negatywne wpływy na organizm: geopatyczne, radioaktywne, obciążenia elektromagnetyczne, poprawić fałszywą biegunowość, przeprowadzić energetyczną harmonizację człowieka i narządów przy pomocy specjalnego urządzenia.
II. Zniszczyć lub osłabić wszystkie wykryte u człowieka mikroorganizmy chorobotwórcze przy pomocy terapii rezonansowej.
III. Oczyścić organizm z mikroorganizmów, zanieczyszczeń, piasku, kamieni według mojej metodyki opisanej w książce Metody oczyszczania i regeneracji organizmu.
IV. Zrównoważyć masę ciała (opracować dietę, wyregulować tryb żywienia).
V. Przywrócić strukturę kręgosłupa i stawów.
VI. Odbudować mikroflorę jelit.

Ta kompleksowa metoda pozwala szybko i skutecznie wyprowadzić ludzi z bardzo ciężkiego stanu.

Moje plany twórcze. W najbliższej przyszłości zamierzam opublikować książkę Astma. Zapalenie prostaty. Już teraz prowadzę nad nią intensywne prace, napisane są jej główne części. W książce tej zamierzam opowiedzieć o tych trudnych do zdiagnozowania i leczenia schorzeniach, opierając się na pytaniach i listach pacjentów. O czym marzę. Moje najważniejsze pragnienie sformułowałam na pierwszym forum „Moskwa – zdrowe miasto”. Marzę o tym, aby w całej Moskwie powstały ośrodki diagnostyczne i lecznicze oczyszczające organizm z zastosowaniem wymienionej metodyki na oddziałach położniczych, w żłobkach, przedszkolach, szkołach, w rodzinach. Chcę, by zorganizowano kluby zdrowego stylu życia. Nasz metodyczny ośrodek już teraz czyni starania w tym kierunku. Staramy się nieść zdrowie ludziom w każdym wieku. Do naszego ośrodka często przyjeżdżają pacjenci, którzy nie myślą już o profilaktyce schorzeń, tylko potrzebują natychmiastowej pomocy w przywróceniu zdrowia i zachowaniu życia. Około 40% z nich przychodzi w nadziei uzyskania nie diagnozy, lecz poznania prawdziwej przyczyny choroby, której nie udało się ustalić metodami ortodoksyjnej medycyny bez zastosowania nowych technologii.

 

Przykład kliniczny

Z południa przyjechał stosunkowo młody człowiek uskarżający się na zmęczenie. Lecz nie chodziło nawet o zmęczenie. Najważniejszą przyczyną tego, że zwrócił się do nas o pomoc, był fakt, że z diagnozą „rak” odszedł z tego świata jego ojciec, a potem matka. Mężczyzna, głowa rodziny, przyjechał dowiedzieć się, czy jemu grozi to samo. Podczas diagnostyki wegetatywno-rezonansowej (WRD) wykryliśmy u niego obecność niezwykłych glist, które ulokowały się w zgięciach jelita grubego i jelita prostego. Glisty te są przenoszone przez króliki. Okazało się, że jego rodzice przez 10 lat hodowali króliki. Jego matka miała raka jelita grubego, a ojciec raka jelita prostego. Są to ulubione miejsca takich glist. Jeśli już znamy przyczynę, nie stanowi dla nas wielkiej trudności pozbycie się glist i uratowanie syna przed losem jego rodziców.

 

Przykład

U mężczyzny w następstwie stresu rozwinęło się wyraźne wodobrzusze, któremu towarzyszyły ból w okolicy wątroby, silna zadyszka, zażółcenie skóry i obrzęki nóg. Stan był krytyczny, zbierało się konsylium złożone z ośmiu znanych rosyjskich i zagranicznych profesorów medycyny. Nie udało się postawić diagnozy. Podczas WRD wykryliśmy przywry krwi, które zatkały naczynia krwionośne wątroby. Wodobrzusze z objawami klinicznymi występuje przy raku, bąblowicy i schistosomatozie. Jednak uczeni specjaliści nawet nie zainteresowali się, gdzie pacjent wcześniej mieszkał. Okazuje się, że przez pięć lat pracował w Chinach i tam przebył ciężką chorobę. Według słów jego żony myślała wówczas, że straci męża. Opisane przez nią objawy kliniczne bardzo przypominają ostre zakażenie przywra krwi.

Japonia i Chiny to ojczyzny przywry krwi. Po wielu latach, po silnym stresie robaki uaktywniły się prowadząc do uogólnienia procesu.

 

Przykład

Pacjentka przyjechała z zespołem przewlekłego zmęczenia w stanie przedonkologicznym. Podczas diagnostyki WRD wykryto wirusy wtórnego niedoboru odporności w minimalnych ilościach.
Lecz to taki typ wirusa, że nawet w minimalnych ilościach kontynuuje zabójcze działanie, stopniowo prowadząc do śmierci. Najwidoczniej zdążył już zmienić informację DNA komórek, chromosomów i uruchomił proces obumierania. Należy odnotować, że swego czasu u jednego z członków rodziny wykryto we krwi antyciała wirusa niedoboru odporności. Leczono ją immunomodulatorami, po czym antyciała we krwi nie pojawiły się. Pacjentka jednak nadal źle się czuła.

Przypominam, że wiarygodność analiz krwi na okoliczność antyciał wirusów w najlepszej klinice wynosi 70–78%. Oznacza to, że wirus utajony u 30% ludzi nie zostanie wykryty. Równocześnie choroba – pogorszenie samopoczucia i predyspozycja do nowotworów – będzie się utrzymywać. U naszej pacjentki wykryto siedem rodzajów grzybów. Dlaczego? Rzecz w tym, że, jak już pisałam w swych książkach, wirusy wywołują alkalizację pH, co stanowi sprzyjający czynnik dla rozmnażania grzybów.

Grzyby zaś stopniowo prowadza do chorób onkologicznych. Takich przykładów mam mnóstwo.

Mam nadzieję, drodzy Czytelnicy, że zrozumieliście ogromną wagę diagnostyki dla dokładnego ustalenia przyczyny chorób, a co za tym idzie, celowego i ukierunkowanego leczenia.

Piszę dla ludzi interesujących się swym zdrowiem. Staram się wykładać materiał jasno, wyraźnie i przystępnie. W książce tej postarałam się jak najdokładniej napisać o tradycyjnej terapii, ziołach, homeopatii i metodach leczenia chorób przewlekłych i onkologicznych.

Autorka w swojej książce pisze tak ”, że w trakcie pracy badawczej zrozumiałam, że przyczynami ciężkich, przewlekłych i onkologicznych chorób mogą być nie tylko grzyby i mikroorganizmy opisane przeze mnie wcześniej, lecz także inne infekcje. Liczba pacjentów z różnymi nowotworami i diagnozami onkologicznymi znacząco się zwiększyła.

Duch badacza zmusza mnie za każdym razem do poszukiwania przyczyny nowotworów, indywidualnie dla każdego przypadku. Analiza rezultatów diagnostyki i leczenia pacjentów, którzy zwrócili się do naszego ośrodka z diagnozami onkologicznymi, pozwoliła mi ustalić, że w 40% przypadków strukturę nowotworu stanowiły grzyby, a w 60% pasożyty (helminty). W ten sposób ostatecznie potwierdziła się teoria infekcyjno-pasożytniczej natury ciężkich przewlekłych i onkologicznych chorób. Pragnę przytoczyć zatrważające liczby z artykułu W. Czysowa Nowotwory złośliwe w Rosji w 1997 roku (Moskiewski Instytut Naukowo-Badawczy imienia Hercena, Rosyjski Biuletyn Onkologiczny, 1999, nr 4, s. 4–18):

„Wysokie ceny leczenia, długotrwała, często nieodwracalna utrata zdolności do pracy, ubezpieczenie społeczne i inne czynniki przynoszą ogromne straty ekonomiczne.
W 1997 roku w Rosji zarejestrowano 430 635 chorych z diagnozą «nowotwór złośliwy», innymi słowy 49,2 przypadków zachorowań na godzinę! Liczba ta co roku rośnie. Maksymalna liczba przypadków przypada na wiek 60–69 lat. Jednak rak robi się coraz młodszy. 18% kobiet i 13,4% mężczyzn zaczyna chorować w wieku 30–39 lat. W 1997 roku na liście oddziałów onkologicznych figurowało 1 969 787 osób (1336,6 na 100 000 obywateli), w tym 1735,1 w Moskwie, 2050,4 w Obwodzie Saratowskim, 1831,3 w Krasnodarskim Kraju, lecz 347,6 w Okręgu Czukockim”. Pojawienie się statystycznych danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) o znaczącej części wśród nich chorób pasożytniczych stanowiło dla mnie ogromne wsparcie.Dane te są bardzo dokładne, gdyż zostały zebrane na podstawie analizy usuniętych narządów oraz pośmiertnych autopsji dokonanych przez anatomopatologów.

Dane WHO przekonująco potwierdzają dominującą rolę czynników infekcyjnych i pasożytniczych w błędnie postawionych diagnozach nowotworowych.

Uznanie infekcyjno-pasożytniczej natury raka musi spowodować zasadniczą zmianę taktyki leczenia chorób nowotworowych – nie drogą niszczenia własnych tkanek chorych narządów i układów, lecz poprzez likwidację samych czynników chorobotwórczych (grzybów i pasożytów) tworzących strukturę nowotworów. Spoglądając na tabelę, zrozumiecie, ilu ludzi można było uratować poprzez uściślenie, jaka infekcja i jaki pasożyt były przyczyną choroby nowotworowej.

Dane WHO o rozprzestrzenieniu czynników infekcyjnych i pasożytniczych podczas pojawiania się raka.
a)Umiejscowienie raka
b)Liczba przypadków w ciągu roku
c)Liczba nowotworów wywołanych przez czynniki infekcyjne i pasożytnicze w %
Wątroba, 572 000, 82
Żołądek, 996 000, 55
Węzły chłonne, 303 000, 16
Chłoniak Burkitta, 10 000, 84
Żeńskie narządy płciowe, 390 000, 80
Rak macicy, 500 000, 100(schistosomatoza)
Szyjka macicy, 529 000, 83
Rak pęcherza moczowego, 200 000, 100 (schistosomatoza)
Drogi żółciowe i pęcherzyk żółciowy, 10 053, 90, (opistorchoza)

W charakterze potwierdzenia przedstawiam dane z artykułu G. Aw­­diuchiny Dirofilarioza w krajach WNP: analiza przypadków od 1915 do 1996 roku. U kobiet z diagnozą „rak piersi” w 10,7% przypadków podczas badania operowanych nowotworów zdiagnozowano dirofilarie (nicienie).

Dociekliwi chirurdzy onkologiczni przed odesłaniem na badanie histologiczne ostrożnie rozcinali kapsułę guza i wyjmowali robaki o długości do 100 mm. W guzie były one zwinięte w twardy kłębek.
Wielu w takich przypadkach mówi: to było w Barnaulu (miasto w azjatyckiej części Rosji), a u nas takie rzeczy się nie zdarzają. W rzeczywistości obecnie w całej Rosji diagnozuje się dirofilarie i inne mikroorganizmy, których wcześniej nie spotykano. Ma miejsce migracja ludności, a więc również migracja transporterów pasożytów: owadów, ptaków, zwierząt i ryb.

Minione lata były latami intensywnej pracy całej naszej grupy. Był to niezwykle owocny okres, który dostarczył nam nowych odkryć, a także zmusił do odświeżenia niemal zapomnianych idei z przeszłości. Uzyskaliśmy patenty na wynalazki „sposób wegetatywno-rezonansowej diagnostyki” (patent nr 2166907 z 28.08.2000 roku) i „sposób oczyszczania i uzdrawiania organizm.

 

Mikroorganizmy jako zagrożenie dla życia człowieka.

Ciężkie choroby ze skutkiem śmiertelnym mogą wywoływać nawet najbardziej nieoczekiwane mikroorganizmy.

  • Wirusy (Mechanizmem uruchamiającym rozwój choroby są wirusy. Są one wstanie przeniknąć do komórek osłabiając je lub całkowicie je niszcząc).
  • Bakterie (Następnie do osłabionych komórek przenikają bakterie, które są w stanie zniszczyć komórkę żywiąc się jej wnętrznościami).
  • Pierwotniaki (Pierwotniaki lokują się w skórze, oczach, skórze, na języku, w jelitach, wątrobie, nerkach, pęcherzu moczowym i narządach płciowych).
  • Grzyby (Oznaczają wyraźnie swe terytorium i nie dopuszczają do niego innych grzybów).
  • Helminty (Jajeczka helmintów znajdują się wszędzie nawet w kurzu domowym).

 

Wirusy
Wirusy stanowią mechanizm uruchamiający i kształtujący wiele poważnych schorzeń.
– Wirusy „morzą głodem” komórki organizmu osłabiając je i przygotowując grunt do przenikania niebezpiecznych mikroorganizmów.
– Wirusy i bakterie niszczą odporność, co prowadzi do rozwoju najcięższych chorób.

Onkowirusy Oncovirinae, zakażając komórki określonych tkanek powodują powstawanie nowotworów (mięsaków i białaczek);

Infekcja cytomegalowirusowa CMV jest członkiem rodziny herpes, do której należą również wirusy herpes simplex 1 i 2, ospy wietrznej-półpaśca, Epsteina-Barr (który wywołuje mononukleozę zakaźną). Wszystkie te wirusy posiadają zdolność do pozostawania w organizmie w stanie latentnym przez bardzo długi czas.

Początkowe zakażenie CMV, które może dawać niewiele objawów, zazwyczaj pociąga za sobą przedłużone, bezobjawowe zakażenie, w czasie którego wirus przebywa w komórkach nie czyniąc wykrywalnych uszkodzeń czy klinicznych symptomów choroby. Poważne osłabienie układu immunologicznego organizmu przez stosowane leki lub choroby (zobacz poniżej) może reaktywować wirusa ze stanu latentnego lub uśpionego.

Cytomegalowirus może się rozprzestrzeniać w płynach ciała każdej poprzednio zakażone osoby i stąd można go znaleźć w moczu, ślinie, spermie, łzach, krwi i mleku kobiecym. Rozprzestrzenianie się wirusa może mieć miejsce z przerwami, bez jakichkolwiek wykrywalnych oznak i bez występujących objawów.

Wirus jest główną przyczyną wrodzonych zakażeń noworodków, a także najczęstszą zakaźną przyczyną upośledzeń umysłowych, głuchoty i wielu innych wad rozwojowych. Szacuje się, że zakażenie wirusem CMV dotyczy 1% noworodków. Mogą one ulec zakażeniu różnymi drogami:

  • Przez łożysko (zakażenie wrodzone) u matek, które uległy zakażeniu przed porodem
  • Po przetoczeniu noworodkowi krwi zakażonej wirusem CMV
  • Przez kontakt z kanałem rodnym zakażonej matki w czasie porodu (zakażenie okołoporodowe)
  • Po urodzeniu, wraz z mlekiem matki.

Do powikłań zakażenia noworodków wirusem CMV, które mogą się ewentualnie rozwinąć, należą: uogólnione zakażenie (czasami śmiertelne) z powiększeniem wątroby i śledziony (hepatosplenomegalia) i żółtaczką, trombocytopenia, niedokrwistość hemolityczna, wysypka, utrata słuchu, zapalenie naczyniówki i siatkówki, a także zanik nerwu wzrokowego (w wyniku czego może dojść do osłabienia widzenia), zapalenie wątroby, płuc, opóźnienie umysłowe różnego stopnia, problemy z równowagą, mikrocefalia, zwapnienia okołokomorowe, wylewy wewnątrzczaszkowe.

Mononukleoza zakaźna. Wirus Epsteina – Barr
Wirus Epsteina-Barr (EBV) to jeden z najpowszechniej występujących u ludzi wirusów. Najczęściej jest przyczyną tzw. choroby pocałunków, czyli mononukleozy. Jak jednak wynika z badań naukowców, wirus EBV odgrywa dużą rolę w procesie powstawania nowotworów.

Wirus Epsteina-Barr (EBV), inaczej ludzki herpeswirus 4, należy do rodziny herpeswirusów (łac. Herpesviridae), czyli wirusów opryszczki, i jednym z najczęściej spotykanych wirusów u ludzi. Jak wynika z dotychczasowych badań, najczęściej jest przyczyną mononukleozy, czyli choroby pocałunków. Przypuszcza się również, że wirus EBV odgrywa dużą rolę w procesie powstawania nowotworów, a także w patogenezie depresji i zespołu przewlekłego zmęczenia.

Wirus EBV przenosi się głównie przez kontakt ze śliną. Po dostaniu się do organizmu infekuje tylko określone typy komórek: komórki nabłonkowe jamy ustnej i gardła (tam też powstają nowe podjednostki wirusowe, stąd droga zakażenia), a następnie białe komórki krwi (limfocyty B). Niektóre badania naukowe pozwalają podejrzewać, że wirus przenosi się także drogą płciową, jak również poprzez przetoczenie krwi.

Wirus Epsteina-Barr – objawy zakażenia
Szacuje się aż 80-90% populacji dorosłych ulega zakażeniu wirusem EBV, przy czym zakażenia te u większości z nich nie powodują żadnych objawów lub są nie do odróżnienia od innych chorób przebiegających z podwyższoną temperaturą, bólem głowy i osłabieniem. U reszty osób pierwotne zakażenie może być przyczyną mononukleozy. Wówczas pojawiają się powiększone węzły chłonne na szyi i karku oraz silny ból gardła. Przebycie choroby oznacza nabycie trwałej odporności na wirusa Epsteina-Barr. Jednak już do końca życia jest się jego nosicielem – wirus EBV pozostaje w organizmie w postaci utajonej.

 

Infekcja opryszczkowa
Opryszczka to ogólne określenie dla całego spektrum zakażeń opryszczkowych. Najczęściej opryszczkę utożsamia się z wykwitami opryszczkowymi w okolicy czerwieni wargowej. Opryszczkę zwykłą lub opryszczkę pospolitą wywołują wirusy HSV1 i HSV2 z grupy Herpes simplex virus. Każda osoba, u której ujawniła się opryszczka, pozostaje jej nosicielem. 99% osób przechodzi opryszczkę bezobjawowo.

Zakażenie jest powszechne na całym świecie, do zakażenia HSV-1 zwykle dochodzi w dzieciństwie, a HSV-2 podczas kontaktów seksualnych. Po ustąpieniu objawów ich nawrót blokują wytworzone w organizmie przeciwciała. Zakażenie HSV-1 nie chroni przed zakażeniem HSV-2. Ludzie są jedynym rezerwuarem wirusa, a źródłem zakażenia jest chory człowiek lub zakażony bezobjawowo.

Opryszczka – klasyfikacja
Zakażenia wirusem herpes simplex zostały zebrane w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD-10 pod kodem B00. Do zakażeń opryszczkowych zalicza się:

  • wyprysk opryszczkowy (egzema herpeticum),
  • opryszczkowe pęcherzykowe zapalenie skóry,
  • opryszczkowe zapalenie dziąseł i jamy ustnej oraz gardła i migdałków,
  • opryszczkowe zapalenie opon mózgowych,
  • opryszczkowe zapalenie mózgu,
  • opryszczkową chorobę gałki ocznej,
  • rozsianą opryszczkę pospolitą oraz inne postacie zakażenia wirusem opryszczki.

Opryszczka – objawy zakażenia
Najpopularniejszą dolegliwością wywołaną przez wirus HSV1 jest opryszczka wargowa w postaci małych pęcherzyków zapalnych uformowanych w skupiskach w okolicy ust i błony śluzowej jamy ustnej. Pęcherze są wypełnione treścią surowiczą, a potem wydzieliną ropną, która się obsusza i zamienia z czasem w strupek. Objawy zakażenia pojawiają się po 1 do 26 dni od kontaktu ze źródłem – zależy to od postaci zakażenia (zazwyczaj czas ten wynosi 6-8 dni).

Początkowo, nawet przed pojawianiem się widocznych pęcherzyków, można odczuwać pieczenie, mrowienie, swędzenie i lekką bolesność. Bez względu na lokalizację opryszczki, objawy dotyczące skóry i błon śluzowych mogą być podobne. Często dochodzi do powiększenia węzłów chłonnych. Wykwity opryszczkowe mogą pojawić się też na skrzydełkach nosa oraz innych lokalizacjach, dość często występuje opryszczka narządów płciowych, a u 1% zarażonych notuje się zapalenie jamy ustnej, rogówki, opryszczkowe zapalenie mózgu i opon mózgowych.

Zespoły kliniczne wywołane wirusem opryszczki:
1. Opryszczka błony śluzowej jamy ustnej i gardła:
1. Zakażenie pierwotne (może być bezobjawowe):
1. Ostre zapalenie błony śluzowej dziąseł i jamy ustnej,
2. Ostre zapalenie gardła i migdałków podniebiennych,
2. Zakażenie nawrotowe.
2. Opryszczka narządów płciowych:
1. Zakażenie pierwotne,
2. Zakażenie nawrotowe.
3. Opryszczka narządu wzroku.
4. Opryszczka skóry.

Kleszczowe zapalenie mózgu
Wirus kleszczowego zapalenia mózgu to flawiwirus, należący do rodziny Flaviviridae (należą do nich także inne chorobotwórcze wirusy np.: zapalenia wątroby typu C, żółtej gorączki, Dengue, gorączki Zachodniego Nilu, japońskiego zapalenia mózgu). Znane są trzy jego podtypy: europejski, syberyjski i dalekowschodni. Wszystkie podtypy wirusa są blisko spokrewnione. Europejski podtyp wirusa jest głównie przenoszony przez kleszcze pospolite Ixodes ricinus, podczas gdy podtyp syberyjski i dalekowschodni przez kleszcze Ixodes persulcatus.

Kleszczowe zapalenie mózgu: objawy
– Gorączka, dreszcze, ból mięśni, niby charakterystyczne objawy grypy. Jednak gdy pojawiają się u dziecka lub dorosłego w okresie od 7 do 14 dni po ukąszeniu przez kleszcza, mogą oznaczać coś zupełnie innego, mianowicie kleszczowe zapalenie opon mózgowych (KZM). Kolejny etap choroby może przebiegać znacznie bardziej burzliwie. Zaatakowany wirusem gorączkuje, wymiotuje, boli go głowa, ma nudności, może tracić przytomność. Leczenie szpitalne polega wówczas jedynie na łagodzeniu objawów.

Kleszczowe zapalenie mózgu: powikłania

Kleszczowe zapalenie mózgu o ciężkim przebiegu może nieść ze sobą poważne następstwa:

  • niedowłady
  • depresję
  • zanik mięśni
  • stałych bólów głowy.

Zobacz również

Oprócz rozbudowanej bazy wiedzy logopedycznej warto odwiedzić encyklopedię nomenklatury używanej w logopedii. Ponadto prowadzimy cykliczne szkolenia dla profesjonalistów oraz blog dla rodziców. Szczególnie zapraszamy do publikacji fachowych oraz bazy poradni i specjalistów związanych z logopedią.

MENU